Бо дил гуфтам агар буд ҷои сухан

با دل گفتم اگر بود جای سخن

Бо дӯст ғамам бигӯ дар аснои сухан

با دوست غمم بگو در اثنای سخن

Дил гуфт ба гоҳи васл бо ёри маро

دل گفت به گاه وصل با یار مرا

Набӯд зи назораи ҳеҷ пурвои сухан

نبود ز نظاره هیچ پروای سخن