Афканди марои дилам ба ғавғо ва гурехт

افکند مرا دلم به غوغا و گریخت

Ҷон омад ва ҳам аз сари савдо ва гурехт

جان آمد و هم از سر سودا و گریخت

Он Зуҳра беЗуҳра чу дид оташи ман

آن زهرهٔ بی‌زهره چو دید آتش من

Барбат биниҳод зуди барҷо ва гурехт

بربط بنهاد زود برجا و گریخت

Хониш
рбоъӣ шморҳ 161 — бҳноз шквҳӣ