Бо ханда бар баста чаро хурсандӣ

با خندهٔ بر بسته چرا خرسندی

Чун гул бояд ки бе такаллуфи хндӣ

چون گل باید که بی‌تکلف خندی

Фарқаст миёни ишқ каз ҷони хезад

فرقست میان عشق کز جان خیزد

ё ончӣ ба ресмонаши брхўди бандӣ

یا آنچه به ریسمانش برخود بندی