Ҳошо ки дилами зи шаби нишинӣ сайр аст

حاشا که دلم ز شب‌نشینی سیر است

ё соқии мо бемадад ва адбир аст

یا ساقی ما بی‌مدد و ادبیر است

Аз хоб чу сояи ақлҳо сар зер аст

از خواب چو سایه عقل‌ها سر زیر است

Фардои зи пгаҳи биё ки имшаб дайр аст

فردا ز پگه بیا که امشب دیر است

Хониш
рбоъӣ шморҳ 292 — бҳноз шквҳӣ