Дар кӯии ғами ту сабр бе фармонаст

در کوی غم تو صبر بی‌فرمانست

Дар дидаи зи ашки ту бар ӯ ҳрмонст

در دیده ز اشک پرتو حرمانست

Дили рози ту дардҳои бе дармонаст

دل را ز تو دردهای بی‌درمانست

Бо ин ҳамаи розӣами сухан дар ҷонаст

با این همه راضیم سخن در جانست

Хониш
рбоъӣ шморҳ 312 — бҳноз шквҳӣ