Он кас ки аз обу гул нигорӣ дорад

آن کس که از آب و گل نگاری دارد

Рӯзӣ ба висол ӯ қарорӣ дорад

روزی به وصال او قراری دارد

эй нодарраи онкии зобу гул берун шуд

ای نادره آنکه زاب و گل بیرون شد

Кӯ чун ту ғариб шаҳриёрӣ дорад

کو چون تو غریب شهریاری دارد