Даии чашми ту рои саҳар мутлақ мезад

دی چشم تو رای سحر مطلق میزد

Рӯй ту раҳи гунбад аз рқ мезад

روی تو ره گنبد از رق میزد

То доштӣ офтоб дар сояи зулф

تا داشتی آفتاب در سایهٔ زلف

Ҷон бар сифати зарра муъаллақ мезад

جان بر صفت ذره معلق میزد