Рӯзӣ ки зи кор кмтрк ме ояд

روزی که نگار کمترک می‌آید

Дар дидаи хаёли он бтк ме ояд

در دیده خیال  او  به تک می‌آید

Аз нодарраи ?гий ва аз ғарибӣ ки вайаст

از نادرگی و از غریبی که ویست

Дар айн диласту дил ба шак ме ояд

در عین دلست و دل به شک می‌آید