Сарҳои дарахтони гул раъно чиданд

سرهای درختان گل رعنا چیدند

Он ёқӯбони Юсуфи худро диданд

آن یعقوبان یوسف خود را دیدند

Айёми зимистон чу сияҳ пӯшеданд

ایام زمستان چو سیه پوشیدند

Охири зи пас навҳа гарӣ хандиданд

آخر ز پس نوحه‌گری خندیدند