Лабҳои ту онгаҳ ки бо ситез буд

لبهای تو آنگه که به استیز بود

Дар ҳар ду ҷаҳон аз ту шикаррез буд

در هر دو جهان از تو شکرریز بود

Гар дар дили танги худ ту моҳии бинӣ

گر در دل تنگ خود تو ماهی بینی

Аз ман бишинав ки шамси табриз буд

از من بشنو که شمس تبریز بود