Гар ма вагар Зуҳра вагар Фрқдӣ

گر مه و گر زهره و گر فرقدی

Аз ҳамаи саъдони фалаки асъадӣ

از همه سعدان فلک اسعدی

Нестӣ аз чарх ва аз ин осмон

نیستی از چرخ و از این آسمان

Сахти латифӣ , з куҷо омадӣ ?

سخت لطیفی، ز کجا آمدی؟

Чунк ба сӯрати ту ммсли шӯй

چونک به صورت تو ممثل شوی

Моҳи руху дилбару зебои қадӣ

ماه رخ و دل‌بر و زیبا قدی

Аз ту падеди омадаи савдои ишқ

از تو پدید آمده سودای عشق

Вази ту буд хӯбӣу зебои хдӣ

وز تو بود خوبی و زیبا خدی

Гум шуда ҳар дилу андеша Эй

گم‌شدهٔ هر دل و اندیشه‌ای

Ҳарчӣ шавад ёваи туаш воҷидӣ

هر چه شود یاوه توش واجدی

Хотам ҳар малику мамолики тӯй

خاتم هر ملک و ممالک توی

Тоҷи сар ҳар шаҳ ва ҳар Сайидӣ

تاج سر هر شه و هر سیدی

Навбати худ бар сар гардун заданд

نوبت خود بر سر گردون زدند

Чунк дамии хеш бар эшон задӣ

چونک دمی خویش بر ایشان زدی

Ҳар бадеи кӯ ба ту оварад рӯ

هر بدیی کو به تو آورد رو

Хуб шавад , руста шавад аз бадӣ

خوب شود، رسته شود از بدی

эй ?назарети маъдан ҳар кимиё

ای نظرت معدن هر کیمیا

эй худ ту машъала ҳар худӣ

ای خود تو مشعلهٔ هر خودی

Дар хур омаст чунин шарҳҳо

در خور عام‌ست چنین شرح‌ها

Кӯи сифату маърифати эзадӣ ?

کو صفت و معرفت ایزدی؟

Гар бирасад барқ аз он осмон

گر برسد برق از آن آسمان

Гирад хуршеду фалаки косдӣ

گیرد خورشید و فلک کاسدی

Гирди нёинди вуҷӯду адам

گرد نیایند وجود و عدم

Ошиқӣу шарм , ду зиданд ҳам

عاشقی و شرم، دو ضدند هم

Чун талафи ишқ мӯбад шудӣ

چون تلف عشق موبَد شدی

Гар ту яке рӯҳи бадӣ сад шудӣ

گر تو یکی روح بدی صد شدی

Масту харобу хуш ва бихўд шавад

مست و خراب و خوش و بی‌خود شود

Халқ , чу ту ҷилвагар худ шудӣ

خلق، چو تو جلوه‌گر خود شدی

эй дили ман бода бихӯр фоши фош

ای دل من باده بخور فاش فاش

Ҳади нзнндт , чу ту беҳад шудӣ

حد نزنندت، چو تو بی‌حد شدی

Ҳад агар бошад ҳам бугзарад

حد اگر باشد هم بگذرد

Шоди бимони ту ки мухиллад шудӣ

شاد بمان تو که مخلد شدی

эй дили пуркӣна мусаффо шудӣ

ای دل پرکینه مصفا شدی

Ваии тани дерина , муҷаддад шудӣ

وی تن دیرینه، مجدد شدی

Маст ҳаме бошу мёи сӯии худ

مست همی باش و مَیا سوی خود

Чун ба худ ое , ту муқайяд шудӣ

چون به خود آیی، تو مقید شدی

Рӯҳ чу басту бадани ҳамчуи хок

روح چو آب‌ست و بدن همچو خاک

Обӣ ва аз хок муҷаррад шудӣ

آبی و از خاک مجرد شدی

Тираи бадӣ дар бен хнби ҷаҳон

تیره بُدی در بُن خنب جهان

Роўқӣ акнӯн ва мсъд шудӣ

راوقی اکنون و مصعد شدی

Хости чароғат ки бимирад валек

خواست چراغت که بمیرد ولیک

Рӯ ки ба хуршед мӯед шудӣ

رو که به خورشید موید شدی

Ҷони ту хафоаши бад ва боз шуд

جان تو خفاش بُد و باز شد

Чунк дарин нур мъўд шудӣ

چونک درین نور معود شدی

Ҳам нафасӣ омад , лабро бабанд

هم نفسی آمد، لب را ببند

То бкӣ эй дам ту даромад шудӣ

تا بکی ای دم تو درآمد شدی

Соқӣ ҷон омад бо ҷоми ҷам

ساقی جان آمد با جام جم

Навбат ъушрат шуд хомаш кунам

نوبت عشرت شد خامش کنم