Кард то побӯси ашрафи кишвари Мозандарон

کرد تا پابوس اشرف کشور مازندران

Зини шараф бар абр месояд сари Мозандарон

زین شرف بر ابر می ساید سر مازندران

Аз барои тўтё натавон ғуборӣ ёфтан

از برای توتیا نتوان غباری یافتن

Гар бигардӣ чун сабои сар то сари Мозандарон

گر بگردی چون صبا سر تا سر مازندران

Ғӯта чун ойӣна дар зангор хиҷлат дода аст

غوطه چون آیینه در زنگار خجلت داده است

Чархи ахзарро замини ахзари Мозандарон

چرخ اخضر را زمین اخضر مازندران

Ҷома бар тани сабз чун сарв ва санавбар ме кунад

جامه بر تن سبز چون سرو و صنوبر می کند

Зоҳидии хушкро абртар Мозандарон

زاهدان خشک را ابر تر مازندران

Гарчи аз абраст доими офтобаш дар ниқоб

گرچه از ابرست دایم آفتابش در نقاب

Меҳр тобонаст ҳар нилӯфари Мозандарон

مهر تابان است هر نیلوفر مازندران

Чун саводи чашми ошиқ , дар хазону навбаҳор

چون سواد چشم عاشق، در خزان و نوبهار

Нест беабртарӣ бум ва бар Мозандарон

نیست بی ابر تری بوم و بر مازندران

Ҳамчуи пои сарв ҳайҳотаст берун омадан

همچو پای سرو هیهات است بیرون آمدن

Пой ҳар кас шуд ба гул дар кишвари Мозандарон

پای هر کس شد به گل در کشور مازندران

Домҳо аз сирчшмии хоб роҳат ме кунанд

دامها از سیرچشمی خواب راحت می کنند

Аз ҳуҷуми сайд дар бум ва бар Мозандарон

از هجوم صید در بوم و بر مازندران

Бас ки май боради тароват аз насими субҳ ӯ

بس که می بارد طراوت از نسیم صبح او

Шастаи рӯ аз хоби хезади дилбари Мозандарон

شسته رو از خواب خیزد دلبر مازندران

То чаҳ матлаб дар назар дорад , ки дар соли дароз

تا چه مطلب در نظر دارد، که در سال دراز

Оташ аз норанҷи сӯзад дар сари Мозандарон

آتش از نارنج سوزد در سر مازندران

Ғайри азин каз баси таровати об дар май ме кунад

غیر ازین کز بس طراوت آب در می می کند

Нест айбӣ дар ҳавои кишвари Мозандарон

نیست عیبی در هوای کشور مازندران

Ғӯта дар об гуҳар зад чун раги абри баҳор

غوطه در آب گهر زد چون رگ ابر بهار

Калаки соиби гашт то мдҳтгри Мозандарон

کلک صائب گشت تا مدحتگر مازندران