Ин чунин ҳиҷрон агар дорад маро дар печу тоб

این چنین هجران اگر دارد مرا در پیچ و تاب

Зуд хоҳад хаймаи умрам шудани кӯтаҳи таноб

زود خواهد خیمه عمرم شدن کوته طناب

Достони ҳасратам аз зулф тӯлонӣ тараст

داستان حسرتم از زلف طولانی ترست

Як алиф вораст аз тӯмори оҳи ман шаҳоб

یک الف وارست از طومار آه من شهاب

Сунбули хоби парешон аз сари болини ман

سنبل خواب پریشان از سر بالین من

наме тавон бо остин рафтан чу гул аз ҷомаи хоб

می توان با آستین رفتن چو گل از جامه خواب

Ҳосилам зин ҳастӣ мавҳуми ғайр аз доғ нест

حاصلم زین هستی موهوم غیر از داغ نیست

Оташин тбхолаҳ бошад гавҳари баҳри сароб

آتشین تبخاله باشد گوهر بحر سراب

Чашм бӯсидан агар даврӣ наме орад , чаро

چشم بوسیدن اگر دوری نمی آرد، چرا

Аз анонаши даври афтодам чу бӯседам рикоб ?

از عنانش دور افتادم چو بوسیدم رکاب؟

Шавқро аз сӯзиш мо нест парвое , ки ҳаст

شوق را از سوزش ما نیست پروایی، که هست

Нағмаи сероби оташи гиряи талхи кабоб

نغمه سیراب آتش گریه تلخ کباب

Кавкаби бахтӣ ки ман дорам , аҷаб набӯд агар

کوکب بختی که من دارم، عجب نبود اگر

Гул фитад дар дидаи равзани маро аз моҳтоб

گل فتد در دیده روزن مرا از ماهتاب

Дар шаби ялдои бахт ман наёрад шуд сифед

در شب یلدای بخت من نیارد شد سفید

Гар яд Байзо намонад аз гули субҳи офтоб

گر ید بیضا نماند از گل صبح آفتاب

Абри гӯи худро абас бар теғ мижгонам мазан

ابر گو خود را عبث بر تیغ مژگانم مزن

Пеши чашми ман спроФкндаҳи дарё аз ҳубоб

پیش چشم من سپرافکنده دریا از حباب

Чархи ёрони мувофиқро ҷудо дорад зи ҳам

چرخ یاران موافق را جدا دارد ز هم

Доим аз ҳам давр бошад нуқтаҳои интихоб

دایم از هم دور باشد نقطه های انتخاب

Бо мунофиқи сайратони гардун мудоро ме кунад

با منافق سیرتان گردون مدارا می کند

Нуқтаҳои шак ба ҳам ҷамъанд давр аз инқилоб

نقطه های شک به هم جمعند دور از انقلاب

Риштаи умеди ман сад дона гардид аз гиреҳ

رشته امید من صد دانه گردید از گره

Чанд хоҳӣ дошт эй гардуни маро дар печу тоб

چند خواهی داشت ای گردون مرا در پیچ و تاب

Ин ҳамаи фарёди ман эй чарх май доне з чист ?

این همه فریاد من ای چرخ می دانی ز چیست؟

Аз фироқи мавкиби наввоби хуршеди интисоб

از فراق موکب نواب خورشید انتساب

Қиблаи арбоби маънӣ , каъбаи аҳли ниёз

قبله ارباب معنی، کعبه اهل نیاز

Он ки омад аз фалак ӯро зФрхонии хитоб

آن که آمد از فلک او را ظفرخانی خطاب

Он ки раъди ҳайбаташгар бонг бар гардун занад

آن که رعد هیبتش گر بانگ بر گردون زند

Дар камони қавси қзҳро бишиканади тири шаҳоб

در کمان قوس قزح را بشکند تیر شهاب

Абри ҷўдши соягар бар рӯй дарё густард

ابر جودش سایه گر بر روی دریا گسترد

Чун садафи обистан гавҳар шавад бикри ҳубоб

چون صدف آبستن گوهر شود بکر حباب

Дар шабистонӣ ки ҳифз ӯ барафрӯзад чароғ

در شبستانی که حفظ او برافروزد چراغ

Дар таҳи як перҳан хусбад каттон бо моҳтоб

در ته یک پیرهن خسبد کتان با ماهتاب

Марями бикри садафро аз сумуми қаҳр ӯ

مریم بکر صدف را از سموم قهر او

Об гардад дар мшимаҳи нутфа дар хўшоб

آب گردد در مشیمه نطفه در خوشاب

Ҳамчуи ганҷ аз дида ҳо гаштааст вайронии ниҳон

همچو گنج از دیده ها گشته است ویرانی نهان

Хона бар дӯшаст дар айёми адл ӯ ғроб

خانه بر دوش است در ایام عدل او غراب

Атсаи мағзи ғунчаро аз буи гул созад тиҳӣ

عطسه مغز غنچه را از بوی گل سازد تهی

Дар гулистонӣ ки гиранд аз гули халқаши гулоб

در گلستانی که گیرند از گل خلقش گلاب

Гар шавад обистани як қатра аз баҳри кафш

گر شود آبستن یک قطره از بحر کفش

Сина бар дарё гузорад аз гронбории саҳоб

سینه بر دریا گذارد از گرانباری سحاب

Гар насими ҳифз ӯ бар рӯй дарё бугзарад

گر نسیم حفظ او بر روی دریا بگذرد

Мавҷи натавонади гузашт аз теғ бар рӯй ҳубоб

موج نتواند گذشت از تیغ بر روی حباب

Чун яди Байзои ҷўдши сари براردи зи остин

چون ید بیضای جودش سر برآرد ز آستین

Хира гардад чашм ӯ аз муваҷҷаҳи сими музоб

خیره گردد چشم او از موجه سیم مذاب

Оби теғ ӯ чу аз ҷӯй ниёам ояд бурун

آب تیغ او چو از جوی نیام آید برون

То гулӯии душманон ҷое носитад аз шитоб

تا گلوی دشمنان جایی ناستد از شتاب

Соҳбо дар маликгирӣ боис таъхир чист ?

صاحبا در ملک گیری باعث تأخیر چیست؟

Тавсани иқболи рому фавҷи нусрат дар рикоб

توسن اقبال رام و فوج نصرت در رکاب

Пой бар чашмаш нау офоқро тасхир кун

پای بر چشمش نه و آفاق را تسخیر کن

Хонаи зини чашм дар роҳ ту дорад аз рикоб

خانه زین چشم در راه تو دارد از رکاب

То нигардидааст бори хотирати тӯли сухан

تا نگردیده است بار خاطرت طول سخن

намекунам хатми мдиҳт бар дуои мустаҷоб

می کنم ختم مدیحت بر دعای مستجاب

То зи базму разм дар олам буд ному нишон

تا ز بزم و رزم در عالم بود نام و نشان

То буд ҷавҳар ба теғу ншأаҳ дар ҷоми шароб

تا بود جوهر به تیغ و نشأه در جام شراب

Дӯстонатро лаби паймонаи бодои бӯсаи гоҳ

دوستانت را لب پیمانه بادا بوسه گاه

Дшмнонтро зи захми теғи бодои печу тоб

دشمنانت را ز زخم تیغ بادا پیچ و تاب