Май мечакад аз обу ҳавои сафии обод

می می چکد از آب و هوای صفی آباد

Ҷомӣаст пар аз бодаи баннои сафии обод

جامی است پر از باده بنای صفی آباد

Ашраф ки биҳиштаст азу дар арақи шарм

اشرف که بهشت است ازو در عرق شرم

Боло накунад сари зи ҳавои сафии обод

بالا نکند سر ز هوای صفی آباد

Ҳар чанд ба ашраф нарасад ҳеҷ мақомӣ

هر چند به اشرف نرسد هیچ مقامی

Болотар азонаст сафои сафии обод

بالاتر ازان است صفای صفی آباد

Алҳақ ки нигини хонаи маъмураи ашраф

الحق که نگین خانه معموره اشرف

Май хости нигинӣ чу баннои сафии обод

می خواست نگینی چو بنای صفی آباد

Ашраф ки накардӣ ба таҳи пои нигаҳ аз ноз

اشرف که نکردی به ته پا نگه از ناز

Чун соя фитодааст ба пои сафии обод

چون سایه فتاده است به پای صفی آباد

Бемор шавад аз дами ҷони бахши масеҳо

بیمار شود از دم جان بخش مسیحا

Сарвӣ ки барояд ба ҳавои сафии обод

سروی که برآید به هوای صفی آباد

Бепарда шавад рози нҳонхонаҳи дилҳо

بی پرده شود راز نهانخانه دلها

Аз мармар андеша намой сафии обод

از مرمر اندیشه نمای صفی آباد

Чун панҷа хуршед кунад хираи назар ро

چون پنجه خورشید کند خیره نظر را

Дастӣ ки шавад чеҳраи гушои сафии обод

دستی که شود چهره گشای صفی آباد

Ҳар чанд ба миъроҷ расонанд сухан ро

هر چند به معراج رسانند سخن را

Болотар азонаст баннои сафии обод

بالاتر ازان است بنای صفی آباد

Аз ҳеҷ тарафи монеъ назора надорад

از هیچ طرف مانع نظاره ندارد

Чун олами андеша , фазои сафии обод

چون عالم اندیشه، فضای صفی آباد

Паймонаи зи худ бодаи гулранги برارد

پیمانه ز خود باده گلرنگ برآرد

Дар анҷуман ншأаҳ физой сафии обод

در انجمن نشأه فزای صفی آباد

Фаввораи дарёии гҳрхиз маъонӣ аст

فواره دریای گهرخیز معانی است

Ҳар хома ки тар шуд ба санои сафии обод

هر خامه که تر شد به ثنای صفی آباد

Шуд машриқи парвин , назари шӯхи кавокиб

شد مشرق پروین، نظر شوخ کواکب

Аз шамсаи хуршеди лақои сафии обод

از شمسه خورشید لقای صفی آباد

Аз тахти ҷаму чатр призод диҳад ёд

از تخت جم و چتر پریزاد دهد یاد

Ашраф ки фитодааст ба пои сафии обод

اشرف که فتاده است به پای صفی آباد

Мумтоз ба хӯбӣаст зи маҷмӯъаи ашраф

ممتاز به خوبی است ز مجموعه اشرف

Чун мисраи барҷаста , баннои сафии обод

چون مصرع برجسته، بنای صفی آباد

Аз сарв гузаштааст каллаи гӯшаи мино

از سرو گذشته است کله گوشه مینا

Аз тарбияти обу ҳавои сафии обод

از تربیت آب و هوای صفی آباد

Ашраф ба таҳи пой призод кунад хоб

اشرف به ته پای پریزاد کند خواب

Аз абри парешони фазои сафии обод

از ابر پریشان فضای صفی آباد

Чун ғунчаи гул боз шавад ғунчаи пайкон

چون غنچه گل باز شود غنچه پیکان

Дар бум ва бар уқдаи гушои сафии обод

در بوم و بر عقده گشای صفی آباد

Доғи сияҳӣ май барад аз номаи аъмол

داغ سیهی می برد از نامه اعمال

Аз бас китар афтодаи ҳавои сафии обод

از بس که تر افتاده هوای صفی آباد

Чун соя шуд ашрафи яке аз хок нишинон

چون سایه شد اشرف یکی از خاک نشینان

Рӯзӣ ки қад афрохт ливои сафии обод

روزی که قد افراخت لوای صفی آباد

Бар сина занад санги азуи шишаи тақво

بر سینه زند سنگ ازو شیشه تقوی

Ҳар чанд латифаст ҳавои сафии обод

هر چند لطیف است هوای صفی آباد

Тоўс биҳиштаст ки аз бол занад чатр

طاوس بهشت است که از بال زند چتر

Толори зарандуди баннои сафии обод

تالار زراندود بنای صفی آباد

Зоҳид ки з дасташ начакад оби зи хушкӣ

زاهد که ز دستش نچکد آب ز خشکی

Мастона диҳад ҷон ба лақои сафии обод

مستانه دهد جان به لقای صفی آباد

Ашраф ки дар оростагии боғ биҳишт аст

اشرف که در آراستگی باغ بهشت است

Як гӯша надорад ба сафои сафии обод

یک گوشه ندارد به صفای صفی آباد

Чун рӯй ърқноки намояди зи таҳи зулф

چون روی عرقناک نماید ز ته زلف

Дар зери раги абр , лақои сафии обод

در زیر رگ ابر، لقای صفی آباد

Кашмӣр ки хол рух ҳиндаст зи сабзӣ

کشمیر که خال رخ هندست ز سبزی

Ҳошо ки шавад рӯй намой сафии обод

حاشا که شود روی نمای صفی آباد

Аз файзи қудуми шаҳи дайн , сонии аббос

از فیض قدوم شه دین، ثانی عباس

Брхлд кунад ноз , баннои сафии обод

برخلد کند ناز، بنای صفی آباد

Ҷое ки забони қосир аз авсоф биҳишт аст

جایی که زبان قاصر از اوصاف بهشت است

Соиб чаҳ тавон гуфт сафои сафии обод ?

صائب چه توان گفت صفای صفی آباد؟