Баҳри табъам дар сухан чун гавҳар афшонӣ кунад

بحر طبعم در سخن چون گوهر افشانی کند

Дар садафи гавҳари зи хиҷлати чеҳра марҷонӣ кунад

در صدف گوهر ز خجلت چهره مرجانی کند

Хизри калакам чун зи зулмот дуот ояд бурун

خضر کلکم چون ز ظلمات دوات آید برون

Сафҳа аз файзи қудумаш снблстонӣ кунад

صفحه از فیض قدومش سنبلستانی کند

Ғунчаҳои маънии бикрами табассум чун кунанд

غنچه های معنی بکرم تبسم چون کنند

Ҳад гул бошад ки онҷои ханда пинҳонӣ кунад

حد گل باشد که آنجا خنده پنهانی کند

Рӯй дар саҳро наад чун маҳмили Лайлии қафас

روی در صحرا نهد چون محمل لیلی قفس

Булбули мастӣ чу оҳанги ғазал хуоне кунад

بلبل مستی چو آهنگ غزل خوانی کند

Дар дабистони сухан ҳар ҷои адими сафҳа Эй аст

در دبستان سخن هر جا ادیم صفحه ای است

Аз Суҳайли нуқтаи ман чеҳра нӯронӣ кунад

از سهیل نقطه من چهره نورانی کند

Ҳадати табъам чу ояд бар сари машшотагӣ

حدت طبعم چو آید بر سر مشاطگی

Ғунчаи пажмурдаи дилро лаъл пайконе кунад

غنچه پژمرده دل را لعل پیکانی کند

Ин дами гармӣ ки ман бо худ ба боғ оварда ам

این دم گرمی که من با خود به باغ آورده ام

Шабнами афсурдаро ёқӯт румонӣ кунад

شبنم افسرده را یاقوت رمانی کند

Боғбон аз ғайрати табъи баланд овоза ам

باغبان از غیرت طبع بلند آوازه ام

Андалеби мастро дар ғунча зиндонӣ кунад

عندلیب مست را در غنچه زندانی کند

Бӯрё дар зери боли тӯтӣон пинҳон шавад

بوریا در زیر بال طوطیان پنهان شود

Дар дабистонӣ ки калакам шкроФшонӣ кунад

در دبستانی که کلکم شکرافشانی کند

Соқи арш аз маънии рангини ман бандад нигор

ساق عرش از معنی رنگین من بندد نگار

Офтоб аз субҳ роем чеҳра нӯронӣ кунад

آفتاب از صبح رایم چهره نورانی کند

намечакад шӯри малоҳат аз забон хома ам

می چکد شور ملاحت از زبان خامه ام

Хон маъниро дуот ман намакдонӣ кунад

خوان معنی را دوات من نمکدانی کند

Мисри маънӣ хуррамаст аз равад нил хома ам

مصر معنی خرم است از رود نیل خامه ام

Ҳасани табъами нозҳо бар моҳ канъонӣ кунад

حسن طبعم نازها بر ماه کنعانی کند

Қатрае каз калаки маънии офарин ман чакад

قطره ای کز کلک معنی آفرین من چکد

Дар мазоқи ташнаи чашмони об ҳайвонӣ кунад

در مذاق تشنه چشمان آب حیوانی کند

Ғунчае каз навбаҳори хотири ман бушковад

غنچه ای کز نوبهار خاطر من بشکفد

Ханда бар гулзори субҳ аз покдомонӣ кунад

خنده بر گلزار صبح از پاکدامانی کند

Хотири дӯшизагони фикрати ман нозук аст

خاطر دوشیزگان فکرت من نازک است

Дар гулистонами дами исо гронҷонӣ кунад

در گلستانم دم عیسی گرانجانی کند

Табъи ман аз тангнои ломакон дилгир шуд

طبع من از تنگنای لامکان دلگیر شد

То ба кӣ забти Аннан аз танг майдонӣ кунад ?

تا به کی ضبط عنان از تنگ میدانی کند؟

Байзаи хуршедро бар фарқи гардуни бишиканад

بیضه خورشید را بر فرق گردون بشکند

Чун эй ҳамтеми бол ва проФшонӣ кунад

چون همای همتم بال و پرافشانی کند

Булбули оташи забонаши ҳалқа дар гӯш ман аст

بلبل آتش زبانش حلقه در گوش من است

Ғунчаро кӣ мерасад бо ман даҳан хуоне кунад ?

غنچه را کی می رسد با من دهن خوانی کند؟

Шӯхи чашмии байн ки мехоҳад кулем бе забон

شوخ چشمی بین که می خواهد کلیم بی زبان

Пеши шамъи тавр , изҳори забон доне кунад

پیش شمع طور، اظهار زبان دانی کند

Ҳар ки чун ман аз зФрхон ёфт файзи тарбият

هر که چون من از ظفرخان یافت فیض تربیت

намерасадгар дар сухани даъвӣ ҳисоне кунад

می رسد گر در سخن دعوی حسانی کند

Қиблаи арбоби маънӣ , хони фитрати дастгоҳ

قبله ارباب معنی، خان فطرت دستگاه

Он ки мулзами ақли кулро дар схндонӣ кунад

آن که ملزم عقل کل را در سخندانی کند

Дар ҳарими дил чу афрӯзади чароғи қудсӣ ро

در حریم دل چو افروزد چراغ قدسی را

Рози дилҳоро баён аз хат пешонӣ кунад

راز دلها را بیان از خط پیشانی کند

Парда чун бардорад аз рухсор , табъи анвараш

پرده چون بردارد از رخسار، طبع انورش

Кист хоқонӣ ки даъвӣ схндонӣ кунад

کیست خاقانی که دعوی سخندانی کند

Дасти гавҳарбор ӯ нагузошт бар рӯй замин

دست گوهربار او نگذاشت بر روی زمین

Ашк дар чашми ятемии сбҳаҳ гирдоне кунад

اشک در چشم یتیمی سبحه گردانی کند

Теғ дар гардан ба пой гулбун ояд офтоб

تیغ در گردن به پای گلبن آید آفتاب

Шабнами гулро агар ҳифзаш нигаҳбонӣ кунад

شبنم گل را اگر حفظش نگهبانی کند

То насими ҳимматаш бар чеҳраи олами вазид

تا نسیم همتش بر چهره عالم وزید

Зулфи ҳам натавонади изҳор парешоне кунад

زلف هم نتواند اظهار پریشانی کند

Чун сабк созад ба резиши дасти гавҳарбор ро

چون سبک سازد به ریزش دست گوهربار را

Ҳалқаҳо дар гӯши абр аз гўҳроФшонӣ кунад

حلقه ها در گوش ابر از گوهرافشانی کند

Интиқоми дил шикастани мӯ ба мӯ аз вай кашид

انتقام دل شکستن مو به مو از وی کشید

Зулфро нагузошт адлаши шона гирдоне кунад

زلف را نگذاشت عدلش شانه گردانی کند

То ба мижгони гирд аз чашми рикоб афшоданаш

تا به مژگان گرد از چشم رکاب افشاندنش

Ҳар сари мӯ бар тани хуршед мижгонӣ кун

هر سر مو بر تن خورشید مژگانی کن

Шамъи кофур аз ҳарими рой ӯ оварда субҳ

شمع کافور از حریم رای او آورده صبح

Зини сабаби офоқро ҳар рӯз нӯронӣ кунад

زین سبب آفاق را هر روز نورانی کند

То магар дар каффа ӯ погзории рӯзи вазн

تا مگر در کفه او پاگذاری روز وزن

Офтоб аз шавқи побӯси ту мизоне кунад

آفتاب از شوق پابوس تو میزانی کند

Соҳбо то чанд давр аз мавкиби иқболи ту

صاحبا تا چند دور از موکب اقبال تو

Чеҳраи рангини соиб аз ашк пушаймонӣ кунад ?

چهره رنگین صائب از اشک پشیمانی کند؟

Қудсён ҷамъанд , он беҳтар ки калаки трзбон

قدسیان جمعند، آن بهتر که کلک ترزبان

Бар дуоӣ бе риёи хатм санохонӣ кунад

بر دعای بی ریا ختم ثناخوانی کند

Ҳимматӣ бигумор то ин андалеби бенаво

همتی بگمار تا این عندلیب بینوا

Бори дигар дар гулистонат нўохўонӣ кунад

بار دیگر در گلستانت نواخوانی کند

Чун туро бар кишвари дилҳо нигаҳбон карда анд

چون ترا بر کشور دلها نگهبان کرده اند

Ҳар куҷо бошӣ турои яздон нигаҳбонӣ кунад

هر کجا باشی ترا یزدان نگهبانی کند