Чашми ман аз гиряи мастонаи ман равшан аст

چشم من از گریه مستانه من روشن است

Хонаи ман чун садаф аз донаи ман равшан аст

خانه من چون صدف از دانه من روشن است

Шуълаи савдои ман оҳани гудоз афтода аст

شعله سودای من آهن گداز افتاده است

Дидаи занҷир аз девонаи ман равшан аст

دیده زنجیر از دیوانه من روشن است

Нест чун ойӣнаи нури орият дар хона ам

نیست چون آیینه نور عاریت در خانه ام

Аз сафои синаи ман хонаи ман равшан аст

از صفای سینه من خانه من روشن است

Гарчи аз гирди касодии муҳра гул гашта ам

گرچه از گرد کسادی مهره گل گشته ام

На садаф аз гавҳари икдонаҳи ман равшан аст

نه صدف از گوهر یکدانه من روشن است

Ҷилва фонӯс дорад дар назари парвона ро

جلوه فانوس دارد در نظر پروانه را

Бас ки аз сӯзи даруни кошонаи ман равшан аст

بس که از سوز درون کاشانه من روشن است

Дидаи ҷғдст шамъӣ ҳаст агар вайрона ро

دیده جغدست شمعی هست اگر ویرانه را

Аз фурӯғи доғи савдо , хонаи ман равшан аст

از فروغ داغ سودا، خانه من روشن است

намешавам ман доғ ҳар касро ки май сӯзади фалак

می شوم من داغ هر کس را که می سوزد فلک

Аз чароғи дигарон ғмхонаҳи ман равшан аст

از چراغ دیگران غمخانه من روشن است

Дидаи шер аз ғами дунёи нигаҳбон ман аст

دیده شیر از غم دنیا نگهبان من است

Аз шароби лаъл то паймонаи ман равшан аст

از شراب لعل تا پیمانه من روشن است

Ман сияҳи рӯзам , ва гарна сар ба сар рӯй замин

من سیه روزم، و گرنه سر به سر روی زمین

Аз фурӯғи талъати ҷононаи ман равшан аст

از فروغ طلعت جانانه من روشن است

Синаи гармами ҷаҳониро ба ҷӯш оварда аст

سینه گرمم جهانی را به جوش آورده است

Олимиро шамъ аз отшхонаҳи ман равшан аст

عالمی را شمع از آتشخانه من روشن است

Сахтии айёми натавонади марои афсурдаи сохт

سختی ایام نتواند مرا افسرده ساخت

Чун шарар дар санги хорои донаи ман равшан аст

چون شرر در سنگ خارا دانه من روشن است

Гар зи равзани дигаронро хона равшан ме шавад

گر ز روزن دیگران را خانه روشن می شود

Соиб аз бе равзании кошонаи ман равшан аст

صائب از بی روزنی کاشانه من روشن است