Обрӯии ҳасан аз мижгони намнок ман аст

آبروی حسن از مژگان نمناک من است

Сайқали ойӣнаи рӯйони дидаи пок ман аст

صیقل آیینه رویان دیده پاک من است

Аз нигоҳи ошноӣ ме тавон куштани маро

از نگاه آشنایی می توان کشتن مرا

Ҳалқаҳои чашми хўнризи ту фитрок ман аст

حلقه های چشم خونریز تو فتراک من است

Доғ дорад печу тоби ҷавҳари ман хасм ро

داغ دارد پیچ و تاب جوهر من خصم را

Хор дар пероҳани оташи зи хошок ман аст

خار در پیراهن آتش ز خاشاک من است

Муддаоӣ ҳар ду олами қобил иқбол нест

مدعای هر دو عالم قابل اقبال نیست

Варна миҳроби иҷобати синаи чок ман аст

ورنه محراب اجابت سینه چاک من است

намечакад аз силӣ ҳар барги хӯн аз чеҳра ам

می چکد از سیلی هر برگ خون از چهره ام

Гарчи оби зиндагонӣ дар раги ток ман аст

گرچه آب زندگانی در رگ تاک من است

Чун ҳадаф то хоксории пеша худ карда ам

چون هدف تا خاکساری پیشه خود کرده ام

Ҳар куҷои тир ҷгрдўзӣаст дар хок ман аст

هر کجا تیر جگردوزی است در خاک من است

Бар рухи дилдори соиб то ғубор хат нишаст

بر رخ دلدار صائب تا غبار خط نشست

Кулуфт рӯй замин бар ҷони ғамнок ман аст

کلفت روی زمین بر جان غمناک من است