Аз таҳи дил ҳар ки рӯй худ ба дунё карда аст

از ته دل هر که روی خود به دنیا کرده است

Пушт аз кӯтоҳи биниҳо ба уқбо карда аст

پشت از کوتاه بینی ها به عقبی کرده است

Ризқи мо бедасту поён беталаб хоҳад расонад

رزق ما بی دست و پایان بی طلب خواهد رساند

Дар раҳми он кас ки рӯзиро муҳайё карда аст

در رحم آن کس که روزی را مهیا کرده است

Май хулд чун хор дар чашмаши тамошои биҳишт

می خلد چون خار در چشمش تماشای بهشت

Ҳар ки сайри гулшани ҳасанаш саропо карда аст

هر که سیر گلشن حسنش سراپا کرده است

Мардумак чун нуқта саҳваст бар чашмами гарон

مردمک چون نقطه سهوست بر چشمم گران

Хол ӯ то дар дилами ҷо чун сувидо карда аст

خال او تا در دلم جا چون سویدا کرده است

Аз рамиданҳо хаёли чашми он ваҳшии ғизол

از رمیدنها خیال چشم آن وحشی غزال

Синаи танги марои домон саҳро карда аст

سینه تنگ مرا دامان صحرا کرده است

Дар дил ӯ раҳ надорам , варна нахли муми ман

در دل او ره ندارم، ورنه نخل موم من

Решаи муҳками борҳо дар санг хоро карда аст

ریشه محکم بارها در سنگ خارا کرده است

Бе забони аҳволи моро метавонад арз кард

بی زبان احوال ما را می تواند عرض کرد

Бе сухани чашми турои он кас ки гуё карда аст

بی سخن چشم ترا آن کس که گویا کرده است

Дар шикархандаш худо донад чаҳ кайфият буд

در شکرخندش خدا داند چه کیفیت بود

Он ки заҳри чашм ӯ кор масеҳо карда аст

آن که زهر چشم او کار مسیحا کرده است

Чарх кам фурсати ҳамон аз хокмолм нагзарад

چرخ کم فرصت همان از خاکمالم نگذرد

Бо замин ҳар чанд ҳамворам мудоро карда аст

با زمین هر چند هموارم مدارا کرده است

На Зулайхои перҳан танҳо ба бадномӣ дарид

نه زلیخا پیرهن تنها به بدنامی درید

Ишқи соиби пари азин мастур расво карда аст

عشق صائب پر ازین مستور رسوا کرده است