Ҳар ки ошиқ нест хӯн дар пайкараши афсурдаи сет

هر که عاشق نیست خون در پیکرش افسرده ست

Гуфтугӯ бо зоҳидии талқини хӯн мурда аст

گفتگو با زاهدان تلقین خون مرده است

Пушти сар бисёр хоҳад дид умри Хизр ро

پشت سر بسیار خواهد دید عمر خضر را

Аз дами теғи шаҳодат ҳар ки обӣ хӯрда аст

از دم تیغ شهادت هر که آبی خورده است

Дар ғами ошиқ буд ҳар чанд бе парвост ҳасан

در غم عاشق بود هر چند بی پرواست حسن

Фикри булбули ғунчаро сар дар гиребон барда аст

فکر بلبل غنچه را سر در گریبان برده است

Буи хӯн меояд имрӯз аз лаб мегаван ёр

بوی خون می آید امروز از لب میگون یار

То ба ёд ӯ ки дандон бар ҷигар афшурдааст ?

تا به یاد او که دندان بر جگر افشرده است؟

Дар ғарибӣ во шавад соиби дили арбоби дард

در غریبی وا شود صائب دل ارباب درد

Ғунчаи мо то буд дар бӯстон пажмурда аст

غنچه ما تا بود در بوستان پژمرده است