Он ки базми ғайрро аз хандаи пар гул карда аст

آن که بزم غیر را از خنده پر گل کرده است

Хотири моро парешонтар з сунбул карда аст

خاطر ما را پریشانتر ز سنبل کرده است

Ман надорам толеъ аз мақсӯд , варна борҳо

من ندارم طالع از مقصود، ورنه بارها

Гули зи мастии такя бар зонуӣ булбул карда аст

گل ز مستی تکیه بر زانوی بلبل کرده است

Ин чаҳ рухсораст , гуё чеҳраи пардози баҳор

این چه رخسارست، گویا چهره پرداز بهار

Обу ранги сад чаманро сарфи як гул карда аст

آب و رنگ صد چمن را صرف یک گل کرده است

Ҷавҳари мо аз парешоне намеояд ба чашм

جوهر ما از پریشانی نمی آید به چشم

Аз назари ин чашмаро пӯшида сунбул карда аст

از نظر این چشمه را پوشیده سنبل کرده است

Саркашӣ магузор аз сар то нагардӣ поймол

سرکشی مگذار از سر تا نگردی پایمال

Каз тавозуъи хасм кам фурсати маро пул карда аст

کز تواضع خصم کم فرصت مرا پل کرده است

Нест пурвои ситами моро ки ҷони сахти мо

نیست پروای ستم ما را که جان سخت ما

Хӯни олам дар дили теғ тағофул карда аст

خون عالم در دل تیغ تغافل کرده است

Соиб аз афтодагӣ магзар ки абри навбаҳор

صائب از افتادگی مگذر که ابر نوبهار

Қатраро гавҳар ба эксир таназзул карда аст

قطره را گوهر به اکسیر تنزل کرده است