Доғи савдои фориғ аз фикр кулоҳам карда аст

داغ سودا فارغ از فکر کلاهم کرده است

Бениёз аз афсари ин чатр сиёҳам карда аст

بی نیاز از افسر این چتر سیاهم کرده است

Хор домангир гардад шҳпри парвози ман

خار دامنگیر گردد شهپر پرواز من

То муҳаббати ҷазбаи худ Хизрро ҳам карда аст

تا محبت جذبه خود خضر را هم کرده است

Аз паноҳи худ марои ҳошо ки созад ноумед

از پناه خود مرا حاشا که سازد ناامید

Он ки чун саҳрои маҳшар бепаноҳам карда аст

آن که چون صحرای محشر بی پناهم کرده است

Гар умеди ноумедони барнамеи орад , чаро

گر امید ناامیدان برنمی آرد، چرا

Ноумед аз олами он умедгоҳам кардааст ?

ناامید از عالم آن امیدگاهم کرده است؟

Тираи рӯзам , лек аз ғайрати дил худ ме хӯрам

تیره روزم، لیک از غیرت دل خود می خورم

Меҳри ъолмтоб агар равшан чу моҳам карда аст

مهر عالمتاب اگر روشن چو ماهم کرده است

Шоҳиди дилсӯзии гардуни ъоҷзкш бас аст

شاهد دلسوزی گردون عاجزکش بس است

Хандаи барқи ончӣ бо мушт гиёҳам карда аст

خنده برق آنچه با مشت گیاهم کرده است

Сайл безинҳорро монеъи з ҷавлон ме шавад

سیل بی زنهار را مانع ز جولان می شود

Хоби сангинӣ ки ғифлати сангро ҳам карда аст

خواب سنگینی که غفلت سنگ را هم کرده است

Дар чаҳ афкандааст боз аз қимати нозили маро

در چه افکنده است باز از قیمت نازل مرا

Корвонигар халос аз қайд чоҳам карда аст

کاروانی گر خلاص از قید چاهم کرده است

Ғунча хусбон май рбоиндми зи дасти икдгр

غنچه خسبان می ربایندم ز دست یکدگر

То сбкрўҳии насим субҳгоҳам карда аст

تا سبکروحی نسیم صبحگاهم کرده است

То гушӯдам чашми равшан дар шабистони вуҷӯд

تا گشودم چشم روشن در شبستان وجود

Ростӣ , чун шамъ , харҷи ашк ва оҳам карда аст

راستی، چون شمع، خرج اشک و آهم کرده است

Хоҳад аз доғи надомати сӯхти соиб чун чароғ

خواهد از داغ ندامت سوخت صائب چون چراغ

Он ки давр аз маҳфили худ бигноҳм карда аст

آن که دور از محفل خود بیگناهم کرده است