Срнзд аз булбулам ҳар чанд дастонеи дуруст
سرنزد از بلبلم هر چند دستانی درست
Нола ам нагузошт дар гулшани гиребонии дуруст
ناله ام نگذاشت در گلشن گریبانی درست
Гарчи доим дар шикастам буд чашми шӯри халқ
گرچه دایم در شکستم بود چشم شور خلق
Шӯр ман нагузошт дар олами намакдонии дуруст
شور من نگذاشت در عالم نمکدانی درست
Булбул аз овозаи оламро гулистон карда буд
بلبل از آوازه عالم را گلستان کرده بود
То гули хунин ҷигар мекард девонии дуруст
تا گل خونین جگر می کرد دیوانی درست
Оҳи азин гардун кам фурсат ки бо ин дастгоҳ
آه ازین گردون کم فرصت که با این دستگاه
Дар зиёфати хона аш нанишаст меҳмонии дуруст
در ضیافت خانه اش ننشست مهمانی درست
Кистам ман то нагирад хори тӯҳмати доманам ?
کیستم من تا نگیرد خار تهمت دامنم؟
Қисмат Юсуф нашуд зини базми домонеи дуруст
قسمت یوسف نشد زین بزم دامانی درست
Бо вуҷӯд бевафое бар сараш ҷо ме диҳанд
با وجود بی وفایی بر سرش جا می دهند
Оҳ агар май буд гулро аҳду паймонии дуруст
آه اگر می بود گل را عهد و پیمانی درست
Оҳ натавонист қомати рост кардан дар дилам
آه نتوانست قامت راست کردن در دلم
Барнаёмад зини гулистони шохи райҳонии дуруст
برنیامد زین گلستان شاخ ریحانی درست
Аҳди могар суст бо қайду салоҳ афтода аст
عهد ما گر سست با قید و صلاح افتاده است
Бо шикастани тавбаи мо рости паймонии дуруст
با شکستن توبه ما راست پیمانی درست
Маҳмили гули ҳамчуи шабнами гашти ғоиб аз назар
محمل گل همچو شبنم گشت غایب از نظر
Булбули оташи нафас то кард дастонеи дуруст
بلبل آتش نفس تا کرد دستانی درست
Моҳи ъолмтоби худро борҳо дар ҳам шикаст
ماه عالمتاب خود را بارها در هم شکست
То шабии зин гирд хон шуд қисматаши нонеи дуруст
تا شبی زین گرد خوان شد قسمتش نانی درست
Чашми шӯхаши байзаи исломро бар санг зад
چشم شوخش بیضه اسلام را بر سنگ زد
Зулфи кофари кеш ӯ нагузошт ӣмонии дуруст
زلف کافر کیش او نگذاشت ایمانی درست
Бо дуруштони чарб нармӣ кун ки барме оварад
با درشتان چرب نرمی کن که برمی آورد
Гул ба ҳамвории зи чанги хори домонеи дуруст
گل به همواری ز چنگ خار دامانی درست
Лоф ҳиммат мерасад гулро ки дар саҳни чаман
لاف همت می رسد گل را که در صحن چمن
Пеш ҳар хорӣ гузорад бар замини хуонеи дуруст
پیش هر خاری گذارد بر زمین خوانی درست
Аз нигоҳи шӯри чашмони иштиҳояш сӯхта аст
از نگاه شور چشمان اشتهایش سوخته است
Ҳар киро чун лола бошад дар бағали нонеи дуруст
هر که را چون لاله باشد در بغل نانی درست
Нест соиб бар танам чун зулфи мӯе бе шикаст
نیست صائب بر تنم چون زلف مویی بی شکست
Дар бисот ман бошад ғайри паймонии дуруст
در بساط من باشد غیر پیمانی درست