Хати норустаи зи лаъли лаб дилбар пайдост

خط نارسته ز لعل لب دلبر پیداست

Ришта аз софии ин дона гавҳар пайдост

رشته از صافی این دانه گوهر پیداست

Гарчи зи ойӣна равшан нанамояд ҷавҳар

گرچه ز آیینه روشن ننماید جوهر

Хати норуста азон чеҳра анвар пайдост

خط نارسته ازان چهره انور پیداست

Меҳр ва кин мешавад аз сафҳаи симои зоҳир

مهر و کین می شود از صفحه سیما ظاهر

Софӣу тирагии оби з гавҳар пайдост

صافی و تیرگی آب ز گوهر پیداست

Оҳи гармӣ ки гиреҳ дар дили пари хӯн ман аст

آه گرمی که گره در دل پر خون من است

Ҳамчуи доғ аз ҷигари лола аҳмар пайдост

همچو داغ از جگر لاله احمر پیداست

намекунад гули зи ҷабин , тирагӣу софии дил

می کند گل ز جبین، تیرگی و صافی دل

Дар каду ҳар чаҳ наҳуфтааст , з соғар пайдост

در کدو هر چه نهفته است، ز ساغر پیداست

Чашми бади давр азон силсилаи зулфи дароз !

چشم بد دور ازان سلسله زلف دراز!

Ки з ҳар ҳалқа ӯ олам дигар пайдост

که ز هر حلقه او عالم دیگر پیداست

Надиҳади ҳасани глўсўзи амони ошиқ ро

ندهد حسن گلوسوز امان عاشق را

Хомии оташи сӯзони з самандар пайдост

خامی آتش سوزان ز سمندر پیداست

Ҷинати нася буд нақд , дили равшан ро

جنت نسیه بود نقد، دل روشن را

Акси фирдавси азин чашма кавсар пайдост

عکس فردوس ازین چشمه کوثر پیداست

Нашуд аз кӯҳи ғаму дард , дили ман сокин

نشد از کوه غم و درد، دل من ساکن

Шӯри дарёи зи гаронсангӣ лангар пайдост

شور دریا ز گرانسنگی لنگر پیداست

Лаби изҳор гушӯдан , самари хомиҳост

لب اظهار گشودن، ثمر خامیهاست

Сӯзи ишқ аз лаби хушку мижа тар пайдост

سوز عشق از لب خشک و مژه تر پیداست

Соф кун сина агар завқи тамошои дорӣ

صاف کن سینه اگر ذوق تماشا داری

Ки азин оина , офоқ саросар пайдост

که ازین آینه، آفاق سراسر پیداست

Пардаи маънӣ равшан нашавад соиби лафз

پرده معنی روشن نشود صائب لفظ

Олами ошӯбӣ азон зулф мънбр пайдост

عالم آشوبی ازان زلف معنبر پیداست