Аз баҳори афзуди шӯри ишқ чун булбули маро

از بهار افزود شور عشق چون بلبل مرا

Хомаи машқ ҷунун гардид чӯби гули маро

خامه مشق جنون گردید چوب گل مرا

Суҳбати Тифлон буд девонаро боғу баҳор

صحبت طفلان بود دیوانه را باغ و بهار

Домани пар санг бошад домани пари гули маро

دامن پر سنگ باشد دامن پر گل مرا

Бо парешони хотирӣ аз вусъати машраби хушам

با پریشان خاطری از وسعت مشرب خوشم

Чашмаҳо пинҳон буд дар муваҷҷаҳи сунбули маро

چشمه ها پنهان بود در موجه سنبل مرا

намешаванд аз зўдрФтнҳо , гаронони хушгувор

می شوند از زودرفتن ها، گرانان خوشگوار

Нест аз сайли баҳорони шиквае чун пули маро

نیست از سیل بهاران شکوه ای چون پل مرا

Пои тоўс аз пар тоўс бошад бе насиб

پای طاوس از پر طاوس باشد بی نصیب

Нест ғайр аз хорхорӣ зон рухи глгли маро

نیست غیر از خارخاری زان رخ گلگل مرا

Хоби ман ҳар чанд аз ратли гарон сангин тараст

خواب من هر چند از رطل گران سنگین ترست

Шиша ме, мекунад бедор аз қлқли маро

شیشه می، می کند بیدار از قلقل مرا

Гул чу шабнами рӯ наме пӯшади зи чашми поки ман

گل چو شبنم رو نمی پوشد ز چشم پاک من

Май барад бо худ ба сайри гулистони булбули маро

می برد با خود به سیر گلستان بلبل مرا

Маънии рангини шароби лолаи ранги ман бас аст

معنی رنگین شراب لاله رنگ من بس است

Нест соиби дидаи ҳасрат ба ҷоми мли маро

نیست صائب دیده حسرت به جام مل مرا

Хониш
ғзл шморҳ 158 — ъндлӣб ⬇