Ҳузур дил набӯд бо ибодатӣ ки марост
حضور دل نبود با عبادتی که مراست
Тамом саҷда саҳваст тоъатӣ ки марост
تمام سجده سهوست طاعتی که مراست
Нафас чигуна барояд з синаам беоҳ ?
نفس چگونه برآید ز سینه ام بی آه؟
зи умри рафта ба ғифлати надоматӣ ки марост
ز عمر رفته به غفلت ندامتی که مراست
з растхез набошад гуноҳкорон ро
ز رستخیز نباشد گناهکاران را
зи худ ҳисобӣ , дар дили қиёматӣ ки марост
ز خود حسابی، در دل قیامتی که مراست
Агар ба қадари сафари фикри тӯша бояд кард
اگر به قدر سفر فکر توشه باید کرد
Нафас чигуна кунад рост , фурсатӣ ки марост ?
نفس چگونه کند راست، فرصتی که مراست؟
зи доғи гумшудаи фарзанд ҷонгдоз тараст
ز داغ گمشده فرزند جانگداز ترست
зи фӯти вақт ба дили доғи ҳасратӣ ки марост
ز فوت وقت به دل داغ حسرتی که مراست
Маро ба олами боло далел хоҳад шуд
مرا به عالم بالا دلیل خواهد شد
Азин ҷаҳони фурӯмоя , ваҳшатӣ ки марост
ازین جهان فرومایه، وحشتی که مراست
Ба дили зи хок гаронсанг нест қорун ро
به دل ز خاک گرانسنگ نیست قارون را
зи хокдони ҷаҳон , гирди кулуфтӣ ки марост
ز خاکدان جهان، گرد کلفتی که مراست
Ба ҳеҷ душмани хунхор , биҷгрро нест
به هیچ دشمن خونخوار، بیجگر را نیست
Ба дӯстони забонии адоватӣ ки марост
به دوستان زبانی عداوتی که مراست
зи Осиёи гаронсанг , донаро набӯд
ز آسیای گرانسنگ، دانه را نبود
зи сайру даври фалакҳо шикоятӣ ки марост
ز سیر و دور فلک ها شکایتی که مراست
Ба ҳеҷ ҳасан глўсўз нест ошиқ ро
به هیچ حسن گلوسوز نیست عاشق را
Ба доғҳои ҷигарсӯз , улфатӣ ки марост
به داغهای جگرسوز، الفتی که مراست
Насиби холи зи кунҷи даҳон хубон нест
نصیب خال ز کنج دهان خوبان نیست
зи гӯшагирӣ мардуми ҳаловатӣ ки марост
ز گوشه گیری مردم حلاوتی که مراست
Намӯдааст шукри хобро ба махмали талх
نموده است شکر خواب را به مخمل تلخ
зи хок , бистару болини роҳатӣ ки марост
ز خاک، بستر و بالین راحتی که مراست
Саробро зи ҷгртшнгон бодия нест
سراب را ز جگرتشنگان بادیه نیست
зи мизбонии мардуми хиҷолатӣ ки марост
ز میزبانی مردم خجالتی که مراست
Ҳамин басаст ки фориғ з диду водидм
همین بس است که فارغ ز دید و وادیدم
зи даври гардии мардуми кифоятӣ ки марост
ز دور گردی مردم کفایتی که مراست
Чу кӯтаҳӣ набӯд дар расоеи қисмат
چو کوتهی نبود در رسایی قسمت
Чаро дароз шавад дасти ҳоҷатӣ ки марост ?
چرا دراز شود دست حاجتی که مراست؟
Ба ҳеҷ пер набошад мурӣди содиқ ро
به هیچ پیر نباشد مرید صادق را
Ба ишқи тозаи ҷавонони иродатӣ ки марост
به عشق تازه جوانان ارادتی که مراست
Ба чашми серума , ҷаҳонро сиёҳ ме созад
به چشم سرمه، جهان را سیاه می سازد
зи ёри гӯшаи чашми аноятӣ ки марост
ز یار گوشه چشم عنایتی که مراست
Ба ҳам чу шеру шукр , санг ва шиша ме ҷӯшад
به هم چو شیر و شکر، سنگ و شیشه می جوشد
Агар буруни даҳум аз дили муҳаббатӣ ки марост
اگر برون دهم از دل محبتی که مراست
Ба харҷ кардани авқот чун наварзам бухл ?
به خرج کردن اوقات چون نورزم بخل؟
Ки посбонӣ вақтаст тоъатӣ ки марост
که پاسبانی وقت است طاعتی که مراست
Даҳони соил агар пар гуҳар кунад чу садаф
دهان سایل اگر پر گهر کند چو صدف
з инфеъол шавад об , ҳимматӣ ки марост
ز انفعال شود آب، همتی که مراست
Чу ғунчаи сар ба гиребон кашидаам соиб
چو غنچه سر به گریبان کشیده ام صائب
Насими роҳи наёбад ба хилватӣ ки марост
نسیم راه نیابد به خلوتی که مراست