Туро ки олами ойӣнаи олам об аст

ترا که عالم آیینه عالم آب است

Чаҳ эҳтиёҷ ба таҳсили бода нобаст ?

چه احتیاج به تحصیل باده ناب است؟

Ба гирди рози дили мо ки метавонад гашт ?

به گرد راز دل ما که می تواند گشت؟

Хазинаи гуҳари мо ба меҳр гирдоб аст

خزینه گهر ما به مهر گرداب است

зи ишқ агар накунам гиря , нест бидрдӣ

ز عشق اگر نکنم گریه، نیست بیدردی

Ғубори хотири ман санги роҳ сайлоб аст

غبار خاطر من سنگ راه سیلاب است

зи чеҳраи гули сероб , ранг шуд сафарӣ

ز چهره گل سیراب، رنگ شد سفری

Ҳануз шабнами бидрд дар шкрхўоб аст

هنوز شبنم بیدرد در شکرخواب است

Дарӣ ки бар рухи зоҳид ба гул бароварданд

دری که بر رخ زاهد به گل برآوردند

Ба чашми мардуми зоҳрпрст миҳроб аст

به چشم مردم ظاهرپرست محراب است

Гирифтааст таби эҳтиёҷи олам ро

گرفته است تب احتیاج عالم را

Мадори чархи тнки мояи ҳам ба дулоб аст

مدار چرخ تنک مایه هم به دولاب است

зи сайли ҳодисаи дилҳои равшан осӯда аст

ز سیل حادثه دلهای روشن آسوده است

Дарин харобаи матоъӣ ки ҳаст маҳтоб аст

درین خرابه متاعی که هست مهتاب است

Чаро садаф накунад чок , синаро соиб ?

چرا صدف نکند چاک، سینه را صائب؟

Дарин замона ки гавҳаршинос ноёб аст

درین زمانه که گوهرشناس نایاب است