Баннои сабр ки ҳамсанг кӯҳ алвандаст

بنای صبر که همسنگ کوه الوندست

Ба як ишораи мӯии миён ӯ бандаст

به یک اشاره موی میان او بندست

Куҷои зи домани ин дашт метавонад рафт ?

کجا ز دامن این دشت می تواند رفت؟

зи чашми оҳӯ , маҷнӯни мо назар бандаст

ز چشم آهو، مجنون ما نظر بندست

Ба як ишораи гиреҳ май кушояд аз абрӯ

به یک اشاره گره می گشاید از ابرو

Фиғон ки банди қабои ту суст пайвандаст

فغان که بند قبای تو سست پیوندست

Қисм ба мусҳафи хати ғубори оризи ту

قسم به مصحف خط غبار عارض تو

Ки пеши хати дилам аз зулф бештар бандаст

که پیش خط دلم از زلف بیشتر بندست

Гулӯии хомаи зи васфаш чу шамъ май сӯзад

گلوی خامه ز وصفش چو شمع می سوزد

Чаҳ чошнӣаст ки бо он даҳон чу қандаст

چه چاشنی است که با آن دهان چو قندست

Ба тўтё накунам чашми илтифоти сиёҳ

به توتیا نکنم چشم التفات سیاه

Ба хоки пои ту чашмӣ ки орзӯмандаст

به خاک پای تو چشمی که آرزومندست

Талош бӯса надорем чун ҳўснокон

تلاش بوسه نداریم چون هوسناکان

Нигоҳи мо ба нигоҳии з давр хурсандаст

نگاه ما به نگاهی ز دور خرسندست

Ба пораи дилу лухти ҷигар қаноат кун

به پاره دل و لخت جگر قناعت کن

Ки нони халқи гаулӯгиртар з савгандаст

که نان خلق گلوگیرتر ز سوگندست