Кӣ ҷоми бода дар хури кому забони мост ?

کی جام باده در خور کام و زبان ماست؟

Хӯнӣ ки мехӯрем зиёд аз даҳони мост

خونی که می خوریم زیاد از دهان ماست

Хорӣаст ғам ки дар дили мо реша карда аст

خاری است غم که در دل ما ریشه کرده است

Марӣаст печу тоб ки дар ошёни мост

ماری است پیچ و تاب که در آشیان ماست

Рӯй фалаки сиёҳи зи гирди гуноҳи мо

روی فلک سیاه ز گرد گناه ما

Пушти замин ба кӯҳи зи хоби гарони мост

پشت زمین به کوه ز خواب گران ماست

Хаттӣ ки гирди худ з харобӣ кашида ем

خطی که گرد خود ز خرابی کشیده ایم

Дар мавҷи хези ҳодисаи дороломони мост

در موج خیز حادثه دارالامان ماست

Аҳволи худ ба гиря адо мекунем мо

احوال خود به گریه ادا می کنیم ما

Мижгон чу Тифли бастаи забони тарҷумони мост

مژگان چو طفل بسته زبان ترجمان ماست

Гардун ба гирд мо нарасад дар сбкрўӣ

گردون به گرد ما نرسد در سبکروی

Барқи оташи фусурдае аз корвони мост

برق آتش فسرده ای از کاروان ماست

Танҳо наем дар раҳи давру дарози ишқ

تنها نه ایم در ره دور و دراز عشق

Овораге чу реги равони ҳамАннани мост

آوارگی چو ریگ روان همعنان ماست

Зулфӣ ки мекашад ба каманди офтоб ро

زلفی که می کشد به کمند آفتاب را

Дар печу хами зи ҷавҳари теғи забони мост

در پیچ و خم ز جوهر تیغ زبان ماست

Дар кулбаи қаноат мо нест чун манъ

در کلبه قناعت ما نیست چون منع

Ҳар кас ки мехӯрд дили худ , миҳмони мост

هر کس که می خورد دل خود، میهمان ماست

Девор май наад ба раҳи сайли тундрав

دیوار می نهد به ره سیل تندرو

Гирди касоде ки паии корвони мост

گرد کسادیی که پی کاروان ماست

Аз ашки мости панҷаи хуршед дар нигор

از اشک ماست پنجه خورشید در نگار

Хунобаи фалаки зи дили хўнчкони мост

خونابه فلک ز دل خونچکان ماست

Равшан шудааст оинаи мо ба нури ишқ

روشن شده است آینه ما به نور عشق

Хуршеди холи айби рухи дудмони мост

خورشید خال عیب رخ دودمان ماست

( дар хӯн кашидааст зи ғайрати баҳор ро

(در خون کشیده است ز غیرت بهار را

Ранги шикастае ки ба рӯй хазони мост )

رنگ شکسته ای که به روی خزان ماست)

Соиби гуҳи мунозира аз мӯр оҷизем

صائب گه مناظره از مور عاجزیم

Гардун агар чаҳ оҷизи теғи забони мост

گردون اگر چه عاجز تیغ زبان ماست