Дил аз ҳарими сина ба мижгон расида аст

دل از حریم سینه به مژگان رسیده است

Киштӣ ба чори муваҷҷаҳи тӯфон расида аст

کشتی به چار موجه طوفان رسیده است

Аз дили мҷуи қарор дар он зулфи тобдор

از دل مجو قرار در آن زلف تابدار

Девонаам ба силсилаи ҷунбон расида аст

دیوانه ام به سلسله جنبان رسیده است

То ҳамчуи хати лабӣ ба ӯ рисонда ам

تا همچو خط لبی به او رسانده ام

Сад бори бештар ба лабами ҷон расида аст

صد بار بیشتر به لبم جان رسیده است

Афтодаи шӯ ки аз пару боли фитодагӣ

افتاده شو که از پر و بال فتادگی

Шабнам ба офтоби дурахшон расида аст

شبنم به آفتاب درخشان رسیده است

Ҷузи моҳи нотамом , ки аз хон офтоб

جز ماه ناتمام، که از خوان آفتاب

Дар зери осмон ба лаби нон расидааст ?

در زیر آسمان به لب نان رسیده است؟

Тавқи гулӯии ман шудаи халхоли соқи арш

طوق گلوی من شده خلخال ساق عرش

Қамарӣ агар ба сарви хиромон расида аст

قمری اگر به سرو خرامان رسیده است

Аҳволи захму ханҷари сероб ӯ мапурс

احوال زخم و خنجر سیراب او مپرس

Лаби ташнае ба чашмаи ҳайвон расида аст

لب تشنه ای به چشمه حیوان رسیده است

Чун шонаи таҳтаи алиф захм гашта ам

چون شانه تخته الف زخم گشته ام

То дасти ман ба турраи ҷонон расида аст

تا دست من به طره جانان رسیده است

Зон оташини изор ки хуршед доғ ӯст

زان آتشین عذار که خورشید داغ اوست

Таҳи ҷуръае ба лолаи изорон расида аст

ته جرعه ای به لاله عذاران رسیده است

Шуд бутаи гудоз , тамомии ҳилол ро

شد بوته گداز، تمامی هلال را

Раҳмаст бар сиррӣ ки ба сомон расида аст

رحم است بر سری که به سامان رسیده است

Ларзад ба худ зи қимати нозили зи санг беш

لرزد به خود ز قیمت نازل ز سنگ بیش

То гавҳарам ба пилаи мизон расида аст

تا گوهرم به پله میزان رسیده است

Ҳар чанд бастаам ба занҷири пои ман

هر چند بسته ام به زنجیر پای من

Шӯри ҷунуни ман ба биёбон расида аст

شور جنون من به بیابان رسیده است

Соиби ҳамон зи ғайрати худ дркшокшм

صائب همان ز غیرت خود درکشاکشم

Ҳар чанд тешаам ба раги кон расида аст

هر چند تیشه ام به رگ کان رسیده است