Фалаки нилӯфари дарёӣ ишқ аст

فلک نیلوفر دریای عشق است

Замини дарди таҳи миноӣ ишқ аст

زمین درد ته مینای عشق است

Агар рӯҳаст , агар ақласт , агар дил

اگر روح است، اگر عقل است، اگر دل

Шарори оташи савдоӣ ишқ аст

شرار آتش سودای عشق است

Агар маъмура куфраст , агар дайн

اگر معموره کفرست، اگر دین

Хароби сайл бепурвой ишқ аст

خراب سیل بی پروای عشق است

Гиребони сипеҳру домани хок

گریبان سپهر و دامن خاک

Шикори панҷаи гироӣ ишқ аст

شکار پنجه گیرای عشق است

Аннани сайру даври осмонҳо

عنان سیر و دور آسمانها

Ба дасти шавқи оташи пой ишқ аст

به دست شوق آتش پای عشق است

Чароғ бе заволи офариниш

چراغ بی زوال آفرینش

Фурӯғи гавҳари яктоӣ ишқ аст

فروغ گوهر یکتای عشق است

Фалак чун соя бо он сарбаландӣ

فلک چون سایه با آن سربلندی

Ба хоки афтодаи болой ишқ аст

به خاک افتاده بالای عشق است

Хирад ҳар чанд мағз коинот аст

خرد هر چند مغز کاینات است

Каф бемағзӣ аз дарёӣ ишқ аст

کف بی مغزی از دریای عشق است

Дил Ром карда ваҳшии нажодон

دل رم کرده وحشی نژادان

Ғизоли домани саҳроӣ ишқ аст

غزال دامن صحرای عشق است

Агар субҳи умедӣ дар ҷаҳон ҳаст

اگر صبح امیدی در جهان هست

Баёзи гардани миноӣ ишқ аст

بیاض گردن مینای عشق است

Зари сурху сифеди моҳу анҷум

زر سرخ و سفید ماه و انجم

Нисори фарқи гардуни соӣ ишқ аст

نثار فرق گردون سای عشق است

Чаҳ парво дорад аз шӯри қиёмат ?

چه پروا دارد از شور قیامت؟

Сар ҳар кас ки пари ғавғоӣ ишқ аст

سر هر کس که پر غوغای عشق است

Ба худ кардааст рӯй ҳар ду олам

به خود کرده است روی هر دو عالم

Чаҳ дар ойӣнаи симоӣ ишқаст ?

چه در آیینه سیمای عشق است؟

Ду олами нақди ҷон байъона доданд

دو عالم نقد جان بیعانه دادند

Чаҳ судаст ин ки бо савдоӣ ишқ аст

چه سودست این که با سودای عشق است

Ба хӯн ҳар ду олами даст шустан

به خون هر دو عالم دست شستن

На аз зулмаст , аз тақвоӣ ишқ аст

نه از ظلم است، از تقوای عشق است

Забони калаки соиб чун насузад ?

زبان کلک صائب چون نسوزد؟

Ки умрӣ рафт дар иншоӣ ишқ аст

که عمری رفت در انشای عشق است