Шароби ноМуродӣ бе хумораст

شراب نامرادی بی خمارست

Ба қадари талхӣ ин ме хушгувораст

به قدر تلخی این می خوشگوارست

Ҷавоби хушк азон лабҳои сероб

جواب خشک ازان لبهای سیراب

Ба кишти ошиқон абр баҳораст

به کشت عاشقان ابر بهارست

Азон чашм ту ранҷураст доим

ازان چشم تو رنجورست دایم

Ки ҳам бемор ва ҳам бимордорст

که هم بیمار و هم بیماردارست

зи чашми ёри қонеъи шӯ ба дидан

ز چشم یار قانع شو به دیدن

Ки пурсиш бар дил бемор бораст

که پرسش بر دل بیمار بارست

Наме хезади сапанд аз ҷои зи ҳайрат

نمی خیزد سپند از جا ز حیرت

Дар он маҳфил ки он оташ изораст

در آن محفل که آن آتش عذارست

Саборо мунфаил дорад зи ҷавлон

صبا را منفعل دارد ز جولان

Агар чаҳ буии гул доман савораст

اگر چه بوی گل دامن سوارست

Буд лозими ғазабро дили сиёҳӣ

بود لازم غضب را دل سیاهی

Паланг аз хашм , доим доғдораст

پلنگ از خشم، دایم داغدارست

Висоли офтоби олами афрӯз

وصال آفتاب عالم افروز

Насиби шабнами шаб зинда дораст

نصیب شبنم شب زنده دارست

Ба нармӣ кун забони хасми кӯтоҳ

به نرمی کن زبان خصم کوتاه

Ки оҷиз аз намад , дандон мораст

که عاجز از نمد، دندان مارست

Гузаштан мушкиласт аз синаи софон

گذشتن مشکل است از سینه صافان

Ки дар гули пои сарв аз ҷӯйбораст

که در گل پای سرو از جویبارست

Маҳакро аз сияҳи рӯеи برارد

محک را از سیه رویی برآرد

Зари сурхӣ ки комил дар айёраст

زر سرخی که کامل در عیارست

Рухи мақсӯд бепардааст соиб

رخ مقصود بی پرده است صائب

Агар ойӣнаи дил бе ғубораст

اگر آیینه دل بی غبارست