Замини нақш поеаст бар остонат

زمین نقش پایی است بر آستانت

Фалаки шиша борӣаст аз корвонат

فلک شیشه باری است از کاروانت

Дами исавӣ аз баҳорати насимӣ

دم عیسوی از بهارت نسیمی

Кафи Мӯсавии баррагӣ аз бӯстонат

کف موسوی برگی از بوستانت

Смоъил , рад карда қурбонии ту

سماعیل، رد کرده قربانی تو

Камӣни бандае Юсуф аз корвонат

کمین بنده ای یوسف از کاروانت

Фалаки каллаи оҳи савдоеи ту

فلک کله آه سودایی تو

Замини гирди попуши сргштгонт

زمین گرد پاپوش سرگشتگانت

Дами субҳи захми намоёни теғат

دم صبح زخم نمایان تیغت

Дили шаби намӯдори зоғи камонат

دل شب نمودار زاغ کمانت

Хазони боддстии зи гулзори ҷавдат

خزان باددستی ز گلزار جودت

Баҳори ошнорўиӣ аз бӯстонат

بهار آشنارویی از بوستانت

Чу ойӣнаи дони ту хуршед бошад

چو آیینه دان تو خورشید باشد

Чаҳ бошад изор сурайё фишонат

چه باشد عذار ثریا فشانت

Надонам чигунааст ойӣнаи ту

ندانم چگونه است آیینه تو

Ки шуд хираи чашми зи ойӣнаи донат

که شد خیره چشم ز آیینه دانت

Нишони ту эй бенишон аз ки ҷӯям ?

نشان تو ای بی نشان از که جویم؟

Ки дар бенишонеаст пинҳони нишонат

که در بی نشانی است پنهان نشانت

Туро мерасад даъвии кибриёе

ترا می رسد دعوی کبریایی

Ки бӯсади зи даври осмони остонат

که بوسد ز دور آسمان آستانت

зи тавҳиди соиб чаҳ дам май зании ту ?

ز توحید صائب چه دم می زنی تو؟

Мабодо шавад об , теғи забонат

مبادا شود آب، تیغ زبانت