Доғ мо нест ба дилсӯзии ёрони муҳтоҷ

داغ ما نیست به دلسوزی یاران محتاج

Набӯд оташи хуршед ба домони муҳтоҷ

نبود آتش خورشید به دامان محتاج

На з нақсаст агар хол надорад даҳанаш

نه ز نقص است اگر خال ندارد دهنش

Нест он кони малоҳат ба намакдони муҳтоҷ

نیست آن کان ملاحت به نمکدان محتاج

Чашми бади даври зи рухсори ърқноки ту бод !

چشم بد دور ز رخسار عرقناک تو باد!

Ки маро кард ба сад дидаи ҳайрони муҳтоҷ

که مرا کرد به صد دیده حیران محتاج

Ҳасанро шарми зи офот нигаҳ ме дорад

حسن را شرم ز آفات نگه می دارد

Набӯд чеҳраи Марям ба нигаҳбони муҳтоҷ

نبود چهره مریم به نگهبان محتاج

Нашавад ҷамъ ба ҳам неъмату дандони ҳаргиз

نشود جمع به هم نعمت و دندان هرگز

Ки садаф дар дил дарёст ба дандони муҳтоҷ

که صدف در دل دریاست به دندان محتاج

Сари худ гири зи даргоҳи биҳишт эй ризвон

سر خود گیر ز درگاه بهشت ای رضوان

Ки дар аҳл карам нест ба дарбони муҳтоҷ

که در اهل کرم نیست به دربان محتاج

Аҷзи онҷо ки кунад қудрати худро зоҳир

عجز آنجا که کند قدرت خود را ظاهر

Ба мададкорӣ мӯраст сулаймони муҳтоҷ

به مددکاری مورست سلیمان محتاج

Дар дили абр чаҳ хӯни талхии дарё ки накард

در دل ابر چه خون تلخی دریا که نکرد

Нашавад ҳеҷ карӣмӣ ба лӣимони муҳтоҷ !

نشود هیچ کریمی به لئیمان محتاج!

наметавон ёфт ки фаҳмида намегуяд ҳарф

می توان یافت که فهمیده نمی گوید حرف

Ҳар ки бошад ба сухани фаҳмии ёрони муҳтоҷ

هر که باشد به سخن فهمی یاران محتاج

Дили девонаи мо бедафу не дар рақс аст

دل دیوانه ما بی دف و نی در رقص است

Шӯр мо нест ба ин силсилаи чандон муҳтоҷ

شور ما نیست به این سلسله چندان محتاج

Дида сайр мадоред таваққуъи зи ҷаҳон

دیده سیر مدارید توقع ز جهان

Ки сипеҳраст зи хуршед ба як нони муҳтоҷ

که سپهرست ز خورشید به یک نان محتاج

Соиб албата сухангӯ тарафӣ ме хоҳад

صائب البته سخنگو طرفی می خواهد

Лаб хомӯш набошад ба схндони муҳтоҷ

لب خاموش نباشد به سخندان محتاج