намезанад мавҷи призод , снмхонаҳи субҳ

می زند موج پریزاد، صنمخانه صبح

Файз мавҷӣаст сбксири зи паймонаи субҳ

فیض موجی است سبکسیر ز پیمانه صبح

намешавад зуд чу хуршеди чароғаши равшан

می شود زود چو خورشید چراغش روشن

Ҳар ки ҷое наравад ғайр дар хонаи субҳ

هر که جایی نرود غیر در خانه صبح

Тухми ашкии бФшон , хӯша оҳӣ барчин

تخم اشکی بفشان، خوشه آهی برچین

Магзар бихбр аз мазраъ бе донаи субҳ

مگذر بیخبر از مزرع بی دانه صبح

Дар муҳӣтӣ ки манам киштии дарёӣ ӯ

در محیطی که منم کشتی دریایی او

Каф хушкӣаст насиби лаби девонаи субҳ

کف خشکی است نصیب لب دیوانه صبح

Дили мо майкадаи хӯни ҷигари бад , ки заданд

دل ما میکده خون جگر بد، که زدند

Аз шафақи панҷаи хунин ба дар хонаи субҳ

از شفق پنجه خونین به در خانه صبح

Нест дар синаи мо ҳеҷ ба ҷузи доғи ҷунун

نیست در سینه ما هیچ به جز داغ جنون

Ҷом хуршед занад давр ба майхонаи субҳ

جام خورشید زند دور به میخانه صبح

Марв аз раҳ ба сухансозӣ ҳар сарди нафас

مرو از ره به سخن سازی هر سرد نفس

Ки шкрхўоб буд ҳосили афсонаи субҳ

که شکرخواب بود حاصل افسانه صبح

Марв аз роҳ чу атфол ба ширинии хоб

مرو از راه چو اطفال به شیرینی خواب

Дидае оби даҳ аз гиряи мастонаи субҳ

دیده ای آب ده از گریه مستانه صبح

Доми хуршед ҷҳонтоб шавад зуннораш

دام خورشید جهانتاب شود زنارش

Ҳар ки аз сидқ кунад хизмати бтхонаҳи субҳ

هر که از صدق کند خدمت بتخانه صبح

эй ки аз дили сияҳии талхтар аз шаб шуда Эй

ای که از دل سیهی تلختر از شب شده ای

наметавон шуд шкрстон ба ду паймонаи субҳ

می توان شد شکرستان به دو پیمانه صبح

Синаи соф , дили гарм муҳайё дорад

سینه صاف، دل گرم مهیا دارد

Меҳри хуршед буд лозими парвонаи субҳ

مهر خورشید بود لازم پروانه صبح

Ханда рӯ бош дарин базм ки зарроти ҷаҳон

خنده رو باش درین بزم که ذرات جهان

Шери мустанади тамом аз май паймонаи субҳ

شیر مستند تمام از می پیمانه صبح

Шастаи рӯйон ба ( ду ) сад хӯни ҷигар ром шаванд

شسته رویان به (دو) صد خون جگر رام شوند

Ром ҳар кас нашавад маънии бегонаи субҳ

رام هر کس نشود معنی بیگانه صبح

Ҳаст дар синаи турогар дили равшани соиб

هست در سینه ترا گر دل روشن صائب

наме тавон рости гузашт аз дар кошонаи субҳ

می توان راست گذشت از در کاشانه صبح