Нолаи неи банди бандамро зиҳам бегона кард

ناله نی بند بندم را زهم بیگانه کرد

Ин сафири оташини ҷони маро парвона кард

این صفیر آتشین جان مرا پروانه کرد

То қиёмати ҷавҳари теғ забонҳо ме шавад

تا قیامت جوهر تیغ زبانها می شود

Ишқ чун Фарҳоду маҷнӯн ҳар киро афсона кард

عشق چون فرهاد و مجنون هر که را افسانه کرد

Пеши он лабҳо ки не дар нохуни шукри шикаст

پیش آن لبها که نی در ناخن شکر شکست

Баҳри ҷӯй шер натавон гиря тифлона кард

بهر جوی شیر نتوان گریه طفلانه کرد

Ишқ то барад аз серуми беруни ғурури ақл ро

عشق تا برد از سرم بیرون غرور عقل را

Ҷабҳаамро санги сандали соӣ ҳар бтхонаҳ кард

جبهه ام را سنگ صندل سای هر بتخانه کرد

То зхўоби нози мижгони ту қомат рост кард

تا زخواب ناز مژگان تو قامت راست کرد

Синаи ойӣнаро захми намоён шона кард

سینه آیینه را زخم نمایان شانه کرد

Ҳар ки дунбол ман ояд маст гардад дар ду гом

هر که دنبال من آید مست گردد در دو گام

Нақши порои мастии рафтори ман паймона кард

نقش پارا مستی رفتار من پیمانه کرد

Нест осони зери кӯҳи дарди қад афроштан

نیست آسان زیر کوه درد قد افراشتن

Чун камон дар синаи ман новак ӯ хона кард

چون کمان در سینه من ناوک او خانه کرد

Ҳар киро бар хок бинишонӣ ба хокат ме кашад

هر که را بر خاک بنشانی به خاکت می کشد

Шамъи охири такя бар хокистар парвона кард

شمع آخر تکیه بر خاکستر پروانه کرد

Рӯй гарми ишқи дилро кард соиб бе адаб

روی گرم عشق دل را کرد صائب بی ادب

Миҳмонро ин чунин густох соҳибхона кард

میهمان را این چنین گستاخ صاحبخانه کرد

наметавонад даст зад дар домани манзил чу роҳ

می تواند دست زد در دامن منزل چو راه

Ҳар ки соиб чун хаёли худ сафар дар хона кард

هر که صائب چون خیال خود سفر در خانه کرد