Сирчшмии тангдастонро тавонгар ме кунад
سیرچشمی تنگدستان را توانگر می‌کند
Мумро ин баҳри гўҳрхиз анбар ме кунад
موم را این بحر گوهرخیز عنبر می‌کند
Доғ дорад синаамро беқарориҳои дил
داغ دارد سینه‌ام را بی‌قراری‌های دل
Ин сапанди шӯхи хӯн дар чашм миҷмар ме кунад
این سپند شوخ خون در چشم مجمر می‌کند
Лаъли серобаш куҷо дорад ғами лаби ташнагон ?
لعل سیرابش کجا دارد غم لب‌تشنگان؟
Чашмаи ҳайвони куҷои ёд Сикандар мекунад ?
چشمه حیوان کجا یاد سکندر می‌کند؟
Андалеб аз бе қарории сина май молад ба хор
عندلیب از بی‌قراری سینه می‌مالد به خار
Шабнам бе шарми гули болин ва бистар ме кунад
شبنم بی‌شرم گل بالین و بستر می‌کند
намедиҳад аҳли назарро бар сари худ ишқи ҷой
می‌دهد اهل نظر را بر سر خود عشق جای
Аз ҳубоби ин баҳри гўҳрхиз афсар ме кунад
از حباب این بحر گوهرخیز افسر می‌کند
То ғубори хати лаби лаъли туро дар бар кашид
تا غبار خط لب لعل ترا در بر کشید
Гавҳар аз гирди ятемии хок бар сар ме кунад
گوهر از گرد یتیمی خاک بر سر می‌کند
Чашми зор мо нахоҳад монад зери дасту пой
چشم زار ما نخواهد ماند زیر دست و پای
Шавқи хирмани мӯри моро соҳиб пар ме кунад
شوق خرمن مور ما را صاحب پر می‌کند
Ин чаҳ ҳасани олам ошӯбаст каз ҳар ҷилва Эй
این چه حسن عالم‌آشوب است کز هر جلوه‌ای
Сафҳаи ойӣнаро саҳроӣ маҳшар ме кунад
صفحه آیینه را صحرای محشر می‌کند
Ломакони сайрон хабар доранд аз парвози мо
لامکان سیران خبر دارند از پرواز ما
Шуълаи мо рақс дар берун миҷмар ме кунад
شعله ما رقص در بیرون مجمر می‌کند
Ин ҷавоби он ғазали соиб ки мегуяд мисол
این جواب آن غزل صائب که می‌گوید مثال
« олимиро як нигоҳи гарм кофар мекунад »
«عالمی را یک نگاه گرم کافر می‌کند»