Ба фикри оқибати ошиқ на аз ғифлат наме уфтад

به فکر عاقبت عاشق نه از غفلت نمی افتد

Ки маҳв ӯ ба фикри дӯзах ва ҷинат наме уфтад

که محو او به فکر دوزخ و جنت نمی افتد

Чунон дар рӯзгори ҳасан ӯ шуд оми ҳайронӣ

چنان در روزگار حسن او شد عام حیرانی

Ки симоб аз кафи ойӣна аз ҳайрат наме уфтад

که سیماب از کف آیینه از حیرت نمی افتد

Азон чидааст аз дили толби ман шикваи хунин

ازان چیده است از دل تالب من شکوه خونین

Ки дар хилват ба дастами доман фурсат наме уфтад

که در خلوت به دستم دامن فرصت نمی افتد

Ба хизмат нест мумкини ром кардан бениёзон ро

به خدمت نیست ممکن رام کردن بی نیازان را

Вагарнаи бандаи шоиста кам хизмат наме уфтад

وگرنه بنده شایسته کم خدمت نمی افتد

Дар он маҳфил ки дилҳои сухангӯ рӯбарӯ бошад

در آن محفل که دلهای سخنگو روبرو باشد

Зхомўшии гиреҳ дар ришта суҳбат наме уфтад

زخاموشی گره در رشته صحبت نمی افتد

Ҳисорӣ нест чун афтодагии арбоби давлат ро

حصاری نیست چون افتادگی ارباب دولت را

Ба ин водӣ касе коФтод аз давлат наме уфтад

به این وادی کسی کافتاد از دولت نمی افتد

Ҳамин баси шоҳид беҳосилӣ ва бе саранҷомӣ

همین بس شاهد بی حاصلی و بی سرانجامی

Каз ин на Асияи ҳаргиз ба мо навбат наме уфтад

کز این نه آسیا هرگز به ما نوبت نمی افتد

Чаҳ ғаввосӣаст каз дарё ба каф хурсанд ме гардад

چه غواصی است کز دریا به کف خرسند می گردد

Ба дастӣ каз тамошои гавҳар ибрат наме уфтад

به دستی کز تماشا گوهر عبرت نمی افتد

Маро зад бар замини гардуни сангини дил , наме донад

مرا زد بر زمین گردون سنگین دل، نمی داند

Кигар бар хок уфтад гавҳар аз қимат наме уфтад

که گر بر خاک افتد گوهر از قیمت نمی افتد

Чунон шуд зиндагонии талх дар айёми мо соиб

چنان شد زندگانی تلخ در ایام ما صائب

Ки кофарро ба оби зиндагӣ рағбат наме уфтад

که کافر را به آب زندگی رغبت نمی افتد