Гарчи аз ақли гарони лангари Флотўними мо

گرچه از عقل گران لنگر فلاطونیم ما

Кор бо атфол чун афтод маҷнӯнем мо

کار با اطفال چون افتاد مجنونیم ما

Сарв озодем , моро ҳоҷат пайванд нест

سرو آزادیم، ما را حاجت پیوند نیست

Ҳар ки аз мо бугзарад чун об , мамнӯнем мо

هر که از ما بگذرد چون آب، ممنونیم ما

Норасои бодаи моро зи даврон монеъ аст

نارسایی باده ما را ز دوران مانع است

Гар ҳисорӣ дар хами тан чун Флотўними мо

گر حصاری در خم تن چون فلاطونیم ما

Чашма кавсар намесозад дили моро хунак

چشمه کوثر نمی سازد دل ما را خنک

Ташнаи бӯсӣ аз он лабҳои мигўними мо

تشنه بوسی از آن لبهای میگونیم ما

Аз ҳиҷоб ишқ натавонем боло кард сар

از حجاب عشق نتوانیم بالا کرد سر

Дар тамошогоҳи Лайлӣ бед маҷнӯнем мо

در تماشاگاه لیلی بید مجنونیم ما

Шикваи мо наъл ворунӣаст аз бедоди чарх

شکوه ما نعل وارونی است از بیداد چرخ

Варна аз ғмхонаҳ афлок берунем мо

ورنه از غمخانه افلاک بیرونیم ما

Дар вуҷӯди хоксори мо ба чашм кам мубин

در وجود خاکسار ما به چشم کم مبین

Каз сувидои нуқта паргор гардунем мо

کز سویدا نقطه پرگار گردونیم ما

Чун садафгар обрӯро бо гуҳар савдо кунем

چون صدف گر آبرو را با گهر سودا کنیم

Пеши табъ бениёз хеш мағбунем мо

پیش طبع بی نیاز خویش مغبونیم ما

Рӯҳи мо аз пайкар хокӣаст доим дар азоб

روح ما از پیکر خاکی است دایم در عذاب

Дар замири хоки зиндонӣ чу қорунем мо

در ضمیر خاک زندانی چو قارونیم ما

Аз дам теғаст пушти теғ бе озортар

از دم تیغ است پشت تیغ بی آزارتر

Ҳар ки мегирданд аз мо рӯй , мамнӯнем мо

هر که می گرداند از ما روی، ممنونیم ما

Боис сарсабзӣ боғем дар фасли хазон

باعث سرسبزی باغیم در فصل خزان

Дар риёзи офариниш сарв мавзунем мо

در ریاض آفرینش سرو موزونیم ما