Гар аз назораи хуршед дар чашм об ме ояд

گر از نظاره خورشید در چشم آب می‌آید

з рӯй лолаи рангаш дар назар хуноб ме ояд

ز روی لاله‌رنگش در نظر خوناب می‌آید

Дар он маҳфил ки бе оташи сапанд аз ҷой бархезад

در آن محفل که بی‌آتش سپند از جای برخیزد

Куҷои худдорӣ аз парвона бетоб меояд ?

کجا خودداری از پروانه بی‌تاب می‌آید؟

Надорад сайдӣ аз ман сайдгоҳи ишқи лоғартар

ندارد صیدی از من صیدگاه عشق لاغرتر

Ки аз қатлам ба чашми ҷавҳари теғ об ме ояд

که از قتلم به چشم جوهر تیغ آب می‌آید

Магар шуд нарми ёқӯти лаб ӯ аз ғубори хат ?

مگر شد نرم یاقوت لب او از غبار خط؟

Ки ҳарфи бӯса аз дил бар забон бетоб ме ояд

که حرف بوسه از دل بر زبان بی‌تاب می‌آید

Ҳамоно бахти ман аз норасоиҳо бурун омад

همانا بخت من از نارسایی‌ها برون آمد

Ки бетаклиф дар вайронаам сайлоб ме ояд

که بی‌تکلیف در ویرانه‌ام سیلاب می‌آید

Дили огоҳ дар перии зи ғифлат беш ме ларзад

دل آگاه در پیری ز غفلت بیش می‌لرزد

Ки вақти субҳи аксари шбрўонро хоб ме ояд

که وقت صبح اکثر شبروان را خواب می‌آید

Чу моҳӣ гар барорам пари дарин дарё аҷаб набӯд

چو ماهی گر برآرم پر درین دریا عجب نبود

Ки ҳар мавҷӣ ба чашми ваҳшатам қуллоб ме ояд

که هر موجی به چشم وحشتم قلاب می‌آید

Чунон нозук шудааст аз гиря кардани пардаи чашмам

چنان نازک شده است از گریه کردن پرده چشمم

Ки обам дар назар аз партав маҳтоб ме ояд

که آبم در نظر از پرتو مهتاب می‌آید

Набошад пардаи пӯшии тири каҷро чун камони соиб

نباشد پرده‌پوشی تیر کج را چون کمان صائب

Куҷои зоҳиди бурун аз гӯша миҳроб меояд ?

کجا زاهد برون از گوشه محراب می‌آید؟