Ишқи аввал ба дили сӯхта одам зад

عشق اول به دل سوخته آدم زد

Моя вар шуд зи дили одам ва бар олам зад

مایه ور شد ز دل آدم و بر عالم زد

Дар дилу ҷони малики шӯр қиёмат афтод

در دل و جان ملک شور قیامت افتاد

Зон намак каз лаби худ бар ҷигар одам зад

زان نمک کز لب خود بر جگر آدم زد

Тани хокӣ ки ҳамон дид зи инсони Иблис

تن خاکی که همان دید ز انسان ابلیس

Мушт хокӣаст ки бар дида номаҳрам зад

مشت خاکی است که بر دیده نامحرم زد

Ман ҳамон рӯзи зи ҷамъияти дили шастами даст

من همان روز ز جمعیت دل شستم دست

Ки сабои даст дар он турраи хам дар хам зад

که صبا دست در آن طره خم در خم زد

Чун гули субҳ ба хӯни шасти ҳамон дами рухсор

چون گل صبح به خون شست همان دم رخسار

Ба хушии як ду нафас ҳар ки дарин олам зад

به خوشی یک دو نفس هر که درین عالم زد

Барад аз дасту дили тоҷўрони гироӣ

برد از دست و دل تاجوران گیرایی

Пушти пое ки ба давлати писар адҳам зад

پشت پایی که به دولت پسر ادهم زد

Шодӣ барад наярзад ба ҳарифи озорӣ

شادی برد نیرزد به حریف آزاری

Беш баради он ки дарин доираи нақш кам зад

بیش برد آن که درین دایره نقش کم زد

Пои хамро мада аз даст ба афсуни салоҳ

پای خم را مده از دست به افسون صلاح

Ки марои роҳ харобот зад ва муҳкам зад

که مرا راه خرابات زد و محکم زد

Дар шиканҷааст зи шӯробаи дарёи доим

در شکنجه است ز شورابه دریا دایم

Ҳар ки чун донаи гавҳари зи ятемӣ дам зад

هر که چون دانه گوهر ز یتیمی دم زد

Ҳар ки қади сохт ду то пеши ҳақ аз баҳри биҳишт

هر که قد ساخت دو تا پیش حق از بهر بهشت

Бӯса бар дасти сулаймони зи пай хотам зад

بوسه بر دست سلیمان ز پی خاتم زد

Маънӣ аз даъвии гуфтори қаламро лаби баст

معنی از دعوی گفتار قلم را لب بست

Исои ин меҳр хамӯшӣ ба лаб Марям зад

عیسی این مهر خموشی به لب مریم زد

Гарчи ҷони бахш буд ҳамчу масеҳо нафаст

گرچه جان بخش بود همچو مسیحا نفست

Пеши он оина рухсор набояд дам зад

پیش آن آینه رخسار نباید دم زد

Соиб аз ишқи чисони қомати худ рост кунад ?

صائب از عشق چسان قامت خود راست کند؟

Ки фалак аз таҳи ин бори гарони пас хам зад

که فلک از ته این بار گران پس خم زد