Агар аз аҳли ӣмонӣ муҳайё бош офат ро

اگر از اهل ایمانی مهیا باش آفت را

Ки дандон мегазад пайвастаи ангушти шаҳодат ро

که دندان می گزد پیوسته انگشت شهادت را

Дили сад пораи моро нигоҳӣ ҷамъ ме созад

دل صد پاره ما را نگاهی جمع می سازد

Ки аз як ришта битавон бахя зад чандини ҷароҳат ро

که از یک رشته بتوان بخیه زد چندین جراحت را

Намак май резад аз лабҳои ҷонони вақти хомӯшӣ

نمک می ریزد از لبهای جانان وقت خاموشی

Намакдон чун кунад дар ҳуққаи он кони малоҳатро ?

نمکدان چون کند در حقه آن کان ملاحت را؟

Ба андаки фурсатии нахл аз замин пок ме болад

به اندک فرصتی نخل از زمین پاک می بالد

Макун дар субҳдами зинҳори фӯти оҳи надомат ро

مکن در صبحدم زنهار فوت آه ندامت را

Карямонро худои меҳрбон дармонда нагузорад

کریمان را خدای مهربان درمانده نگذارد

Ки май раведи зар аз кафи ҳамчуи гули аҳли саховат ро

که می روید زر از کف همچو گل اهل سخاوت را

Ба душворӣ Зулайхо дод аз кафи домани Юсуф

به دشواری زلیخا داد از کف دامن یوسف

Ба осонии ман аз каф чун даҳуми домони фурсатро ?

به آسانی من از کف چون دهم دامان فرصت را؟

зи миннати шамъ ҳар каси сайле хӯрдааст , ме донад

ز منت شمع هر کس سیلیی خورده است، می داند

Ки аз сарсари хатари афзӯн буд дасти ҳимоят ро

که از صرصر خطر افزون بود دست حمایت را

намешуд занги кулуфти сабзаи умеди ман соиб

نمی شد زنگ کلفت سبزه امید من صائب

Агар май буд обӣ дар ҷигари абри мурувват ро

اگر می بود آبی در جگر ابر مروت را