Бузургоне ки монеъ мешаванд арбоби ҳоҷат ро

بزرگانی که مانع می شوند ارباب حاجت را

Ба чӯб аз остон хеш меронанд давлат ро

به چوب از آستان خویش می رانند دولت را

намедонад касе дар ишқи қадари дарду меҳнат ро

نمی داند کسی در عشق قدر درد و محنت را

Ки истимрор неъмат мекунад бе қадари неъмат ро

که استمرار نعمت می کند بی قدر نعمت را

Ба шукри ин ки дории фурсатӣ , таъмир дилҳо кун

به شکر این که داری فرصتی، تعمیر دلها کن

Ки кӯтоҳаст умри Комронии барқи фурсат ро

که کوتاه است عمر کامرانی برق فرصت را

Касеро мерасад бо чархи миноеи тарафи гаштан

کسی را می رسد با چرخ مینایی طرف گشتن

Ки чун ратли гарон бар сар кашад санги маломат ро

که چون رطل گران بر سر کشد سنگ ملامت را

Адолат кун ки дар адли ончии як соъат ба даст ояд

عدالت کن که در عدل آنچه یک ساعت به دست آید

Муяссар нест дар ҳафтод соли аҳли ибодат ро

میسر نیست در هفتاد سال اهل عبادت را

Хамӯширо чароғи орият дар остин дорад

خموشی را چراغ عاریت در آستین دارد

Ба нури ҷабҳаи равшани дори миҳроби ибодат ро

به نور جبهه روشن دار محراب عبادت را

Ба он хорӣ ки сагро давр май созанд аз масҷид

به آن خواری که سگ را دور می سازند از مسجد

Мукаррар рондаам аз остони хеши давлат ро

مکرر رانده ام از آستان خویش دولت را

Агар кӯҳи гуноҳи мо ба маҳшар соя андозад

اگر کوه گناه ما به محشر سایه اندازد

Набинад ҳеҷ муҷрим рӯй хуршеди қиёмат ро

نبیند هیچ مجرم روی خورشید قیامت را

Раги хоби маро дар даст дорад чашми пари корӣ

رگ خواب مرا در دست دارد چشم پر کاری

Ки аз ҳар ҷунбиши мижгон ба рақси оради қиёмат ро

که از هر جنبش مژگان به رقص آرد قیامت را

Марои гумномӣ аз ваҳдат ба касрат мекашад соиб

مرا گمنامی از وحدت به کثرت می کشد صائب

Вагарнаи гӯшаи азлат , кмингоҳӣаст шӯҳрат ро

وگرنه گوشه عزلت، کمینگاهی است شهرت را