Бар он серум ки башуем зи дидаи нақши савод

بر آن سرم که بشویم ز دیده نقش سواد

Чаҳ фитнаҳо ки марои зини шаб сиёҳ назод !

چه فتنه ها که مرا زین شب سیاه نزاد!

Насими машки зи доғ паланг ме ҷӯяд

نسیم مشک ز داغ پلنگ می جوید

зи къбтини нқт ҳар ки ҷусти нақши мурод

ز کعبتین نقط هر که جست نقش مراد

Баннои шеър ба мотам гузошт чун одам

بنای شعر به ماتم گذاشت چون آدم

Сиёҳи рӯзи азоннди аҳли хату савод

سیاه روز ازانند اهل خط و سواد

Назар ба матлаъи абрӯ наметавонам кард

نظر به مطلع ابرو نمی توانم کرد

зи бас ки бар дил ман рафт аз сухани бедод

ز بس که بر دل من رفت از سخن بیداد

Чунон зи мисраи мавзуни дилами гузида шуда аст

چنان ز مصرع موزون دلم گزیده شده است

Ки зулф дар назарам гаштааст мӯии зиёд !

که زلف در نظرم گشته است موی زیاد!

Ҳазари зи соя тӯтӣ кунад гузидаи ҳарф

حذر ز سایه طوطی کند گزیده حرف

Зоб Хизр кунад Роми дили рамидаи савод

زآب خضر کند رم دل رمیده سواد

Хас аз раҳ ки ба мижгон хўнчкон рафтам

خس از ره که به مژگان خونچکان رفتم

Ки сад хаданг ба якбор бар дилам накушод ?

که صد خدنگ به یکبار بر دلم نگشاد؟

зи шӯхи чашмии анҷуми дилам чҳо накашид

ز شوخ چشمی انجم دلم چها نکشید

Ки ҳеҷ сӯхтаро кор бо шарор мабод !

که هیچ سوخته را کار با شرار مباد!

Азон замон ки маро ғунча кард печиши фикр

ازان زمان که مرا غنچه کرد پیچش فکر

Дигар кушоди дили оғӯш бар рухам накушод

دگر گشاد دل آغوش بر رخم نگشاد

Фиканданӣаст ба хоки сиёҳ чун зари қалб

فکندنی است به خاک سیاه چون زر قلب

Рухӣ ки нест бар ӯ нақши силии устод

رخی که نیست بر او نقش سیلی استاد

Ба дасти хок қалам дид панҷаи худ ро

به دست خاک قلم دید پنجه خود را

Касе ки бар даҳани зулфиқори дасти ниҳод

کسی که بر دهن ذوالفقار دست نهاد

Паии шикасти сипоҳи худам , ҷавонмардам

پی شکست سپاه خودم، جوانمردم

На кӯдакам ки ба илзоми хасми гирдами шод

نه کودکم که به الزام خصم گردم شاد

Маро ба гӯшаи азлати далели гардиданд

مرا به گوشه عزلت دلیل گردیدند

Худоӣ беадабонро ҷазои хайри дҳод !

خدای بی ادبان را جزای خیر دهاد!

Хушо касе ки дарин коргоҳи миное

خوشا کسی که درین کارگاه مینایی

Чу акси оина меҳмон шуд ва камар накушод

چو عکس آینه مهمان شد و کمر نگشاد

Яқини шинос ки дар тинаташ хатое ҳаст

یقین شناس که در طینتش خطایی هست

Ба фикри соиби ҳаркас хато кунад аснод

به فکر صائب هرکس خطا کند اسناد