Дили ғариби марои буии гул баҷо оварад

دل غریب مرا بوی گل بجا آورد

Каз он баҳори хабарҳои ошно оварад

کز آن بهار خبرهای آشنا آورد

Ба буии перҳани Мисри бади мрсод !

به بوی پیرهن مصر بد مرساد!

Ки кори бастаи моро грҳгшо оварад

که کار بسته ما را گرهگشا آورد

зи теғ , файзи дами субҳ ид ме ёбад

ز تیغ، فیض دم صبح عید می یابد

Касе ки рӯй ба сарманзил ризо оварад

کسی که روی به سرمنزل رضا آورد

Ғурури ишқи Зулайхо баҳона ангезаст

غرور عشق زلیخا بهانه انگیزست

Вагарнаи Юсуфи мо бандагӣ баҷо оварад

وگرنه یوسف ما بندگی بجا آورد

Ҳамеша сабзи зи оби ҳаёти бод чу Хизр

همیشه سبز ز آب حیات باد چو خضر

Хаттӣ ки ҳасани туро бар сар вафо оварад

خطی که حسن ترا بر سر وفا آورد

Шикоят аз ситами осмон мурувват нест

شکایت از ستم آسمان مروت نیست

Ки барги сабзӣ азон ёр ошно оварад

که برگ سبزی ازان یار آشنا آورد

Агарчӣ гул ба рухи ёр нисбатӣ дорад

اگرچه گل به رخ یار نسبتی دارد

Бдиҳаҳи арақи шарм аз куҷо оварад ?

بدیهه عرق شرم از کجا آورد؟

Ҳамон ки аз гул бехор дошт хори дареғ

همان که از گل بی خار داشت خار دریغ

Маро ба сайри муғелони прҳнаҳ по оварад

مرا به سیر مغیلان پرهنه پا آورد

Куҷо ба ноф кунад бозгашти нофаи чин ?

کجا به ناف کند بازگشت نافه چین؟

наме тавон дил Ром кардаро баҷо оварад

نمی توان دل رم کرده را بجا آورد

Бисоти махмалу атласи зи нақши сода шуда аст

بساط مخمل و اطلس ز نقش ساده شده است

зи нақшҳои Муродӣ ки бӯрё оварад

ز نقشهای مرادی که بوریا آورد

Хати мусалламӣ аз дору гир ақл гирифт

خط مسلمی از دار و گیر عقل گرفت

Ба остонаи ишқи он ки илтиҷо оварад

به آستانه عشق آن که التجا آورد

Расед то ба сагаши устихони ман соиб

رسید تا به سگش استخوان من صائب

Чҳо ки бар сари ман соя ҳумо оварад !

چها که بر سر من سایه هما آورد!