зи ишқи риштаи ҷонӣ ки печ ва тоб нахурд

ز عشق رشته جانی که پیچ و تاب نخورد

зи чашмаи гуҳари шоҳвор об нахурд

ز چشمه گهر شاهوار آب نخورد

Манам ки ранг надорам з рӯй гулрангаш

منم که رنگ ندارم ز روی گلرنگش

Вагарнаи лаъл чаҳ хӯнҳо з офтоб нахурд

وگرنه لعل چه خونها ز آفتاب نخورد

Куҷо ба шабнаму гул илтифот хоҳад кард ?

کجا به شبنم و گل التفات خواهد کرد؟

зи чеҳраи арақи афшон , дилӣ ки об нахурд

ز چهره عرق افشان، دلی که آب نخورد

Ба хоки пои ту хӯн мехӯрд ба рағбат май

به خاک پای تو خون می خورد به رغبت می

Ҳамон ҳариф ки дар пои гул шароб нахурд

همان حریف که در پای گل شراب نخورد

Дарин баҳор ки як ғунча ношукуфта намонад

درین بهار که یک غنچه ناشکفته نماند

Ғаниматаст ки дастӣ бар он ниқоб нахурд

غنیمت است که دستی بر آن نقاب نخورد

Чунон гирифт такаллуфи бисоти олам ро

چنان گرفت تکلف بساط عالم را

Ки хоки ташнаи ҷигари об бегулоб нахурд !

که خاک تشنه جگر آب بی گلاب نخورد!

Туе ки сангдилӣ , варна ҳеҷ Зуҳраи ҷабин

تویی که سنگدلی، ورنه هیچ زهره جبین

Ба ҳар макидан лаби хӯн офтоб нахурд

به هر مکیدن لب خون آفتاب نخورد

Сабур бош ки дар интизори абри баҳор

صبور باش که در انتظار ابر بهار

Садаф ба ташнаи лабӣ аз муҳӣт об нахурд

صدف به تشنه لبی از محیط آب نخورد

зи худ броӣ ки дар санги оташи сӯзон

ز خود برآی که در سنگ آتش سوزان

Шароби лаъли зи хуноба кабоб нахурд

شراب لعل ز خونابه کباب نخورد

Замонаи киштии эҳсони чунон ба хушкии баст

زمانه کشتی احسان چنان به خشکی بست

Ки ҳеҷ ташнаи ҷигари бозӣ сароб нахурд

که هیچ تشنه جگر بازی سراب نخورد

Надоматаст саранҷом мекашӣ соиб

ندامت است سرانجام میکشی صائب

Хушо касе ки азин чашмасор об нахурд

خوشا کسی که ازین چشمه سار آب نخورد