Дили шикастаи ман дардро даво гирад

دل شکسته من درد را دوا گیرد

Намак ба дидаи ман ранг тўтё гирад

نمک به دیده من رنگ توتیا گیرد

Чунин ки ман зи либоси таъаллуқи озодам

چنین که من ز لباس تعلق آزادم

Аҷаб ки паҳлавии ман нақш бӯрё гирад

عجب که پهلوی من نقش بوریا گیرد

Ба хасм кӣна наварзад дили стмкши ман

به خصم کینه نورزد دل ستمکش من

Чароғи куштаи ман ҷониб сабо гирад

چراغ کشته من جانب صبا گیرد

Гар аз камӣни биногваши хат бурун ноед

گر از کمین بناگوش خط برون ناید

Дигар ки дод маро аз ту биўФо гирад ?

دگر که داد مرا از تو بیوفا گیرد؟

Чунон рамидаи зи осӯдагии дилами соиб

چنان رمیده ز آسودگی دلم صائب

Ки ҳамчуи зулфи парешоне аз ҳаво гирад

که همچو زلف پریشانی از هوا گیرد