Чу теғ ӯ ба ҷабини чин ҷавҳар андозад

چو تیغ او به جبین چین جوهر اندازد

Ба ним чашм задани қаҳтӣ сар андозад

به نیم چشم زدن قحطی سر اندازد

Хуши он ки гурбаи сараши теғи ҳамчу мавҷ зананд

خوش آن که گربه سرش تیغ همچو موج زنند

Ҳубоби вори кулоҳ аз тараби барандозад

حباب وار کلاه از طرب براندازد

зи бас ки ташна саргаштагӣаст киштии ман

ز بس که تشنه سرگشتگی است کشتی من

Ҳамеша дар дили гирдоб лангар андозад

همیشه در دل گرداب لنگر اندازد

Марои мсўз ки хоҳӣ кабоб шуд эй чарх

مرا مسوز که خواهی کباب شد ای چرخ

Сапанди шӯхи ман оташ ба миҷмар андозад

سپند شوخ من آتش به مجمر اندازد

Намонад оинае беғубор дар олам

نماند آینه ای بی غبار در عالم

Ғубори хотири ман пардагар бар андозад

غبار خاطر من پرده گر بر اندازد

Чу шер гир шавад май параст , ҷо дорад

چو شیر گیر شود می پرست، جا دارد

Агар ба духтари рузи меҳр модар андозад

اگر به دختر رز مهر مادر اندازد

Лаб пиёла шавад ғунча аз ниҳояти шавқ

لب پیاله شود غنچه از نهایت شوق

Агар даҳони ту аксӣ ба соғар андозад

اگر دهان تو عکسی به ساغر اندازد

Бғири хомаи гўҳрФшони ман соиб

بغیر خامه گوهرفشان من صائب

Ки дидаи мурғи зи минқор гавҳар андозад ?

که دیده مرغ ز منقار گوهر اندازد؟