Ба зери чархи мқўс ки ҷовдон монад

به زیر چرخ مقوس که جاودان ماند

Кадом тир шунидӣ ки дар камон монад

کدام تیر شنیدی که در کمان ماند

Насиби ман зи ҷавонии дареғ воФсўс аст

نصیب من ز جوانی دریغ وافسوس است

зи гулистони хаси вхорӣ ба боғбон монад

ز گلستان خس وخاری به باغبان ماند

Биҳишти бута хорӣаст бо куҳансолӣ

بهشت بوته خاری است با کهنسالی

Хушаст олам агар одамӣ ҷавон монад

خوش است عالم اگر آدمی جوان ماند

зи занги оинааш сайқалӣ наме гардад

ز زنگ آینه اش صیقلی نمی گردد

Чу Хизр ҳар ки дарин ншأаҳ ҷовдон монад

چو خضر هر که درین نشأه جاودان ماند

Чунин ки май пурд аз ҳирси хокёнро чашм

چنین که می پرد از حرص خاکیان را چشم

Аҷаб агар пркоҳӣ ба каҳкашон монад

عجب اگر پرکاهی به کهکشان ماند

Буд зи қофилаи ишқи чархи обилаи по

بود ز قافله عشق چرخ آبله پا

Пиёдае ки ба дунбол корвон монад

پیاده ای که به دنبال کاروان ماند

Сухан расад ба харидор чун ғариб шавад

سخن رسد به خریدار چون غریب شود

Ки моҳи Миср маҳоласт дар дукон монад

که ماه مصر محال است در دکان ماند

Чу ме тавон ба харобӣ згнҷ шуд маъмур

چو می توان به خرابی زگنج شد معمور

Касе барои чаҳ дар қайд хонимон монад

کسی برای چه در قید خانمان ماند

Мапуаш чашми з рӯй накӯ ки чун шабнам

مپوش چشم ز روی نکو که چون شبنم

Ба мо чарондани чашмии з гулистон монад

به ما چراندن چشمی ز گلستان ماند

Чунон макун ки срҳрФи шиква боз кунад

چنان مکن که سرحرف شکوه باز کند

Забони ман ки ба шамшер хўнчкон монад

زبان من که به شمشیر خونچکان ماند

Яке ҳазор шуд аз айбҷуи басирати ман

یکی هزار شد از عیبجو بصیرت من

зи дузди дидаи бозӣ ба посбон монад

ز دزد دیده بازی به پاسبان ماند

Мусаввирӣ ки шабиҳ туро кунад тасвир

مصوری که شبیه ترا کند تصویر

зи хомааш сарангушт дар даҳон монад

ز خامه اش سرانگشت در دهان ماند

зи танггирӣ чархи хасис наздик аст

ز تنگ گیری چرخ خسیس نزدیک است

Ки дар гулӯии ҳумои соиб устихон монад

که در گلوی هما صائب استخوان ماند