Саводи шаби дили шаби зинда дор ме хоҳад

سواد شب دل شب زنده دار می خواهد

Замини сӯхтаи тухм шарор ме хоҳад

زمین سوخته تخم شرار می خواهد

Магар ба доғи азизон насухтааст дилаш

مگر به داغ عزیزان نسوخته است دلش

Касе ки зиндагӣ пойдор ме хоҳад

کسی که زندگی پایدار می خواهد

Ба дасти нафаси мадаи ихтиёри дили зинҳор

به دست نفس مده اختیار دل زنهار

Ки зангии оинаи хеш тор ме хоҳад

که زنگی آینه خویش تار می خواهد

Ниёами даъвии шамшерро кунад кӯтоҳ

نیام دعوی شمشیر را کند کوتاه

Забони дарозии Мансур дор ме хоҳад

زبان درازی منصور دار می خواهد

Ҳамон бааст ки қонеъ шавад ба дил хӯрдан

همان به است که قانع شود به دل خوردن

Касе ки неъмат беинтизор ме хоҳад

کسی که نعمت بی انتظار می خواهد

Баҷост рифъати номи оварони поки гуҳар

بجاست رفعت نام آوران پاک گهر

Ки ҳар ки ҳаст нигинро савор ме хоҳад

که هر که هست نگین را سوار می خواهد

Чу ғунчаи мушти гиребон ҷамъ карда ман

چو غنچه مشت گریبان جمع کرده من

Таваҷҷӯҳии зи насим баҳор ме хоҳад

توجهی ز نسیم بهار می خواهد

Ба доғ сохта натавон фиреб ошиқ дод

به داغ ساخته نتوان فریب عاشق داد

Ки сирФии зари комил айёр ме хоҳад

که صیرفی زر کامل عیار می خواهد

зи ман ба об шудани даст ҳам нахоҳад шаст

ز من به آب شدن دست هم نخواهد شست

Чунин ки тавбаи маро шармсор ме хоҳад

چنین که توبه مرا شرمسار می خواهد

зи чиллаи матлаби кӯтаҳи назар басират нест

ز چله مطلب کوته نظر بصیرت نیست

Ки доми чашм барои шикор ме хоҳад

که دام چشم برای شکار می خواهد

Касе ки май тлбдъқли азин сабки мағзон

کسی که می طلبدعقل ازین سبک مغزان

зи срўмиўаҳи вози бед бор ме хоҳад

ز سرومیوه واز بید بار می خواهد

Ба буии гули зи гулистони куҷои шўдқонъ

به بوی گل ز گلستان کجا شودقانع

Касе ки хирмани гул дар канор ме хоҳад

کسی که خرمن گل در کنار می خواهد

Назари сиёҳ ба ин хокдон макун соиб

نظر سیاه به این خاکدان مکن صائب

Ки ҳасани оина беғубор ме хоҳад

که حسن آینه بی غبار می خواهد