Агар чу риштаи тани худ ба печ втоб диҳед

اگر چو رشته تن خود به پیچ وتاب دهید

зи чашмасор гуҳари зуди дида об диҳед

ز چشمه سار گهر زود دیده آب دهید

Марои пиёла дигар намедиҳад мастӣ

مرا پیاله دیگر نمی دهد مستی

Ба ман зи нофи ғизолони шароб ноб диҳед

به من ز ناف غزالان شراب ناب دهید

Аҷаб ки рӯй арақи рези ёри бигузорад

عجب که روی عرق ریز یار بگذارد

Ки ҳамчуи сабзаи хобидаи тан ба хоб диҳед

که همچو سبزه خوابیده تن به خواب دهید

Каманди гавҳари мақсӯди ришта ашк аст

کمند گوهر مقصود رشته اشک است

Чу барги гули дили сад пораро ба об диҳед

چو برگ گل دل صد پاره را به آب دهید

Иморати дили вайрон савобҳо дорад

عمارت دل ویران ثوابها دارد

Пиёлае ба ман хонимон хароб диҳед

پیاله ای به من خانمان خراب دهید

Ба тарки сар чу тавон шуд зи дарди сари озод

به ترک سر چو توان شد ز درد سر آزاد

Чаҳ лозимаст ки дардисар гулоб диҳед

چه لازم است که دردسر گلاب دهید

Ситораи арақ рӯй ёр дар гузараст

ستاره عرق روی یار در گذرست

Азин чакидаи хуршеди дида об диҳед

ازین چکیده خورشید دیده آب دهید